พอเห็นแบบนี้ ถังเจาก็จินตนาการต่อไปแล้วว่า เด็กสาวเรียบร้อยคนหนึ่งเชื่อฟังพ่อแม่มาตั้งแต่เล็กจนโต พอเข้ามหาวิทยาลัยก็เริ่มต่อต้านด้วยการคบหาแฟนหนุ่ม สุดท้ายถูกผู้ชายห่วย ๆ นอกใจและหลอกให้รัก
เธอเก็บไดอารี่ใส่กระเป๋าเป้ กำลังจะออกจากห้องพัก เพื่อนร่วมห้องก็กลับมาพอดี
“ง่วงจะตายอยู่แล้ว คลาสอาจารย์หม่าไม่เคยเปลี่ยนเลย หลับสบายเหมือนเดิม”
“เอ๊ะ เสี่ยวเหมย เธออาบน้ำแล้วเหรอ...หอมจังเลย”
ถังเจาพยักหน้า “เพิ่งเป่าผมเสร็จน่ะ”
“โชคดีที่มีเธอ วันนี้อาจารย์สุ่มถามฉัน พอเห็นคำถามก็รู้เลยว่าเป็นข้อในงานที่สั่ง ยังดีที่ตอบได้ ฮิ ๆ”
ถังเจายิ้ม กำลังจะพูด โทรศัพท์ก็สั่นขึ้นมา
เธอเปิดดู เป็นข้อความจากรั่วเหมย: เธออยู่ไหน
ถังเจา: หอพัก เจอเบาะแสแล้วเหรอ?
รั่วเหมยตอบ: ประมาณนั้น เดี๋ยวฉันไปหาเธอนะ รู้สึกว่าเธอดูอ่อนแรงนิดหน่อย
ถังเจาครุ่นคิดก่อนตอบ: ได้ หอพักตึก 4 ห้อง 444 ลองดูว่าจะขึ้นมาได้ไหม
ผ่านไปครู่หนึ่ง รั่วเหมยส่งข้อความเสียงมา: “ลงมาหน่อย ผู้ดูแลหอไม่ให้เข้า”
ถังเจาเก็บโทรศัพท์แล้วออกจากหอพัก
ฝนข้างนอกยังตกหนัก พอใกล้ค่ำ แสงก็ยิ่งมืดลง
เธอลงมาถึงชั้นล่าง เห็นรั่วเหมยยืนกางร่มอยู่หน้าประตู
“ติงกังล่ะ?”
“เขาหกล้ม ตอนนี้อยู่ห้องพยาบาล”
ถังเจาส่งเสียงรับรู้ ก่อนจะเห็นรั่วเหมยหยิบหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งออกมา “ติงกังเป็นคนหาเจอ เขาหกล้มก็เพราะเรื่องนี้แหละ”
ถังเจาเดินออกไปยืนใต้ร่มคันเดียวกับเธอ แล้วอาศัยแสงริบหรี่จากโคมไฟริมทางอ่านเนื้อหา