ถังเจาคิดว่าจะลองหาดูในฟอรัมทีหลังว่ามีใครขายไอเทมเพิ่มพื้นที่กระเป๋าหรือเปล่า ถ้าไม่มีจริง ๆ ก็ช่างมัน เธอสวมฉายา “กายาทองคำไร้เทียมทาน” แล้วเลือกซ่อนฉายา จากนั้นตรวจดูบัฟหลังอัปเกรด
【มิตรสหายของภูตผี: บัฟถาวร เมื่อภูตผีเห็นคุณ พวกมันจะรู้สึกสนิทสนมด้วย หมายเหตุ: ยิ่งภูตผีมีระดับสูงเท่าไร ก็ยิ่งไม่ได้รับผลจากบัฟนี้】
ถังเจาจ้องข้อความบรรทัดนั้น เงียบงันไป
กำไลข้อมือของเธอกะพริบ เป็นคำขอเป็นเพื่อนจากเจียงเยี่ยน เธอกดตอบรับ ขณะเดียวกันหน้าจอโทรศัพท์ก็สว่างขึ้น
หน้าจอแตก ดูแล้วขัดตาอยู่บ้าง ถังเจากวาดตามอง
ถังเยวียน: หาเธอในฟอรัมไม่เจอ ไอดีอะไร
ถังเยวียน: มีอุปกรณ์เอาชีวิตรอดบางอย่างจะให้
ฝนด้านนอกหน้าต่างตกหนักขึ้น กระทบกระจกดังเปาะแปะ ถังเจาเดินไปดึงม่านปิด ห้องจึงมืดสลัวลง
แสงเย็นจากโทรศัพท์ส่องบนใบหน้า เธอชะงักนิ้วโป้งไปครู่หนึ่ง ก่อนพิมพ์ตอบ
ถังเจา: ไม่ต้อง
เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบอีกข้อความ: เก็บไว้ใช้เองเถอะ
เธอสอดโทรศัพท์ไว้ในโต๊ะข้างเตียง เดินออกจากห้องนอนไปรินน้ำดื่มให้ตัวเอง
เธอดื่มรวดเดียวหมดแก้ว จากนั้นไปยังห้องล้างหน้า ใช้สบู่เหลวล้างมืออย่างละเอียดทั้งด้านในและด้านนอก แล้วเลือกครีมทามือมาอย่างพิถีพิถัน ก่อนจะทาลงบนมืออย่างประณีต
มือทั้งสองข้างหอมฟุ้ง ถังเจาตั้งใจจะลองเสี่ยงโชคดูก่อน
เธอเข้าเกมสี่ตัวอักษรเกมหนึ่งพอดี หน้าจอเกมเด้งขึ้นมาเป็นหน้าสุ่มสกินใหม่ของหวังเจาจวิน เธอกดสุ่มทันที
เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว อุณหภูมิในห้องตอนนี้ค่อนข้างต่ำ... แต่โชคดีที่การสุ่มช่วยชดเชยเรื่องนี้ได้เป็นอย่างดี
เมื่อเห็นสาวงามที่ต้องสุ่มจนถึงการันตีถึงจะได้มา เธอก็สูดหายใจลึก ตัดสินใจเลื่อนเวลาเปิดกล่องสุ่มไปเป็นตอนกลางคืน