อีกด้านหนึ่ง ถังเจาพยายามดึงภูตขี้หลงตัวเองสุดแรง รู้สึกได้ว่าค่าแถบพลังของตัวเองลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว
ศีรษะปวดหนึบ ๆ ถังเจาเงยหน้ามองภูตขี้หลงตัวเอง ร่มดำที่เธอควบคุมกำลังลากมันไปข้างหน้าอย่างเต็มกำลัง ทว่าต่อหน้าอสูรระดับเอ แม้แต่ครึ่งก้าวก็ยังลากไม่ไหว
ขณะที่ภาพหลอนซ้อนทับกันอยู่ตรงหน้า ในที่สุดภูตขี้หลงตัวเองก็ยกเท้าก้าวไปข้างหน้า
ภูตขี้หลงตัวเองเบ้ปาก ยกมือกระชากร่มออกอย่างแรง “พอแล้ว ๆ ฉันช่วยก็ได้...”
ถังเจารีบถอนจิตควบคุม ร่มดำร่วงลงพื้นในพริบตา ดูไม่ต่างจากร่มธรรมดาทั่วไป
อีกด้านหนึ่ง โจวหลงที่กำลังเสียเปรียบถูกภูตสองตัวรุมกัดจากซ้ายขวา ภูตขี้หลงตัวเองรีบเข้าไปหา พลางพูดเสียงแหลมว่า “เจ้าของห้องที่รัก ฉันมาช่วยแล้ว~”
สิ้นเสียง เล็บของมันก็เปลี่ยนเป็นสีแดงคล้ำอย่างรวดเร็ว ร่างทั้งร่างยืดยาวออกเหมือนดินน้ำมัน ก่อนจะพุ่งเข้าใส่ภูตแขนขาด แล้วอ้าปากเข้าร่วมการต่อสู้
【เส้นผมของภูตผมยาว】กลับเข้าไปอยู่ในกระเป๋าแล้ว ถังเจาอาศัยจังหวะที่พรสวรรค์ของตนยังไม่เข้าสู่ช่วงพักฟื้น แอบอยู่ข้าง ๆ คอยควบคุมร่มดำก่อกวนเป็นระยะ หวังปั่นจังหวะของฝ่ายตรงข้าม
เวลาผ่านไปทีละวินาที ขณะที่บัตรอัญเชิญเหลือเวลาอีก 55 วินาที โจวหลงก็แลกแขนกับขาข้างหนึ่งที่ขาดไปกับความได้เปรียบเล็กน้อย จนฉีกอสูรระดับเอตัวหนึ่งเป็นชิ้น ๆ ได้สำเร็จ จากนั้นก็อ้าปากกลืนมันลงไปอย่างรวดเร็ว
ก่อนหน้านี้อสูรระดับเอทั้งสองตัวเคยต่อสู้กันเพื่อแย่งเศษอาหาร ซ้ำยังเปิดฉากปะทะกับโจวหลงอย่างดุเดือด เมื่อรวมภูตขี้หลงตัวเองกับถังเจาเข้าไปด้วย อสูรระดับเอที่เหลือก็หนีชะตาถูกกัดกินไม่พ้น