เกมเอาชีวิตรอด: ฉันเก็บค่าเช่าในแดนผี [อนันต์]

ตอนที่ 20 มหาวิทยาลัยหยางกวง (8) “ไหน ๆ ก็มาแล้ว...ช่วยหน่อยสิ”

7 นาที· 1.6K คำ

ท่ามกลางเสียงกรีดร้อง ในที่สุดรั่วเหมยก็รู้ตัวว่าคนที่โชกเลือดตรงหน้าคือถังเจา

แต่...เธอโผล่มาจากไหนกัน?!

อีกอย่าง ทำไมแค่คลาดกันครู่เดียว ถึงบาดเจ็บหนักขนาดนี้?

“เกิดอะไรขึ้น?”

ถังเจากวาดตามองมือที่ยังมีเศษกระจกติดอยู่ เงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบว่า “เรื่องเล็กน้อยน่ะ...แค่ก ๆ ตำรวจล่ะ?”

รั่วเหมยรีบประคองถังเจา พลางถอนหายใจ

ดูรอยประทับน่าสะพรึงบนคอเธอสิ เสียงก็แหบจนแทบฟังไม่รู้เรื่อง นี่เรียกว่า “เรื่องเล็กน้อย” งั้นเหรอ?

สีหน้ารั่วเหมยไม่แสดงพิรุธ “ไป๋เหิงได้ยินเสียงสัญญาณเตือน ก็วิ่งลงไปนำทางแล้ว เสิ่นซูเหยายังเฝ้าดูอยู่ที่ชั้นเจ็ด ฉันโทรหาเธอไม่ติด กลัวว่าจะเกิดเรื่อง เลยรีบตามมา”

ไม่คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ

“ทำไมตัวร้อนขนาดนี้? นี่คงตั้งสามสิบเก้าองศาแล้วมั้ง...”

ถังเจามึนหัวตาลาย แต่ไม่ได้ปฏิเสธตอนรั่วเหมยช่วยประคอง เธอเดินไปที่อ่างล้างมือ เปิดน้ำลูบหน้า แล้วจัดการตัวเองคร่าว ๆ

“ไม่เป็นไร ไปกันเถอะ”

รั่วเหมยเหมือนอยากพูดอะไร แต่สุดท้ายก็เลือกเงียบ แล้วตั้งใจทำตัวเป็นไม้เท้าให้เธอ

พวกเธอเดินไปถึงหน้าลิฟต์ ประตูก็เปิดออกพอดี ตำรวจสามนายยืนอยู่ตรงนั้นพอดี ส่วนไป๋เหิงถูกประกบอยู่ตรงกลางเหมือนลูกเป็ดตัวหนึ่ง บรรยากาศรอบกายดูผิดธรรมชาติ

แววประหลาดใจวาบผ่านดวงตาของไป๋เหิง “เธอ...เป็นอะไรไป?”

ถังเจาโบกมือ “ล้มนิดหน่อย เรื่องเล็กน่า”

ตำรวจนายหนึ่งขมวดคิ้ว “คุณถังใช่ไหม? ดูยังไงก็ไม่เหมือนล้มมาเลยนะ”

ถังเจาตอบว่า “ถ้าฉันบอกว่าภูตทำร้าย คุณจะเชื่อไหม?”

ตำรวจมองเธอเงียบ ๆ ด้วยสายตาเหมือนกำลังมองคนเสียสติ “...”

ไป๋เหิงได้ยินดังนั้นก็หันมามองถังเจาอย่างลังเล เขาเม้มปากก่อนเอ่ยว่า “มาหาผมสิ ผมช่วย...”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป