【การให้บริการครั้งนี้สิ้นสุดลงแล้ว คุณได้รับคำชมหนึ่งครั้ง】
ถังเจา: “...?”
เธอเตรียมใจไว้แล้วว่าลูกค้าฝั่งตรงข้ามจะปีนออกมาจากหน้าจอ แล้วมาเผชิญหน้ากันตัวต่อตัวแบบหนึ่งต่อหนึ่ง ใครจะคิดว่าจู่ ๆ ก็จบลงเสียแล้ว?
หรือว่าลูกค้าบางคนชอบโดนด่ากันนะ?
เธอลองคิดดู จากชื่อบัญชีของลูกค้าคนนี้ เดาว่ามันอาจเป็นพวกชอบดูถูกตัวเอง บางทีสัตว์เลี้ยงที่มันพูดถึงอาจหมายถึงตัวมันเองก็ได้
ช่างเถอะ ยังไงก็ไม่ใช่คำติ
พอดีถึงเวลาเลิกงาน หน้าจอก็เปลี่ยนเป็นสถานะพักให้บริการ
ถังเจาลุกขึ้นจากเก้าอี้ เห็นผู้เล่นคนอื่น ๆ ทยอยลุกขึ้น สีหน้าของทุกคนดูไม่ค่อยดีนัก
“ฉันเจอไอ้โง่เง่าสุด ๆ คนหนึ่ง เปิดปากมาก็บอกว่าโดนทิ้ง แล้วจะให้ฉันชดใช้ค่าเสียหายทางจิตใจให้มัน??? สมองมีปัญหารึไง มันโดนทิ้งแล้วเกี่ยวอะไรกับฉันวะ ให้ตายสิ...”
“ฉันก็เหมือนกัน! คุยกันไม่กี่คำก็โทรมา พอฉันรับสายก็โดนมันด่าชุดใหญ่ แล้วตามด้วยคำติ!”
“ข้าง ๆ มีห้องพัก ข้างในมีของกินขาย แต่แพงกว่าข้างนอก ฉันแนะนำให้ซื้อของในห้องพักนะ ถึงจะแพงไปหน่อย แต่ถ้าออกไปข้างนอกแล้วจะไม่ได้รับการคุ้มครองจากดันเจี้ยน ระวังมีเงินซื้อแต่ไม่มีชีวิตกลับไปใช้...”
“ฉันเอาอาหารมาด้วย สามสิบเหรียญภูตได้สามกับข้าวหนึ่งแกง มาก่อนได้ก่อน!”
“ขายแพงขนาดนี้ นี่มันปล้นกันชัด ๆ!”
“งั้นก็ไม่ต้องซื้อของฉัน ไปซื้อจากตู้ขายของเองสิ!”
“พี่ ๆ น้อง ๆ ในห้องถ่ายทอดสด ช่วยให้เงินค่าอาหารกลางวันน้องหน่อย เดี๋ยวน้องจะแสดงให้ดู...”
ถังเจาเดินห่างออกมาเล็กน้อยเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ติดกล้อง