ถังเจาเพิ่งเดินเข้าห้องน้ำ ภูตกระจกก็แทบรอไม่ไหวแล้ว
“เร็วเข้า ฉันทำตามสัญญาแล้ว ถึงตาคุณทำตามที่รับปากไว้บ้าง”
ถังเจาหยิบอาหารคาวออกมาสองจาน “ถังเจา” ที่มีหนวดงอกออกมาจากกระจกก็ใช้หนวดม้วนอาหารทั้งสองจานหายวับไปทันที
“ไม่ใช่สิ เห็นชัด ๆ ว่ามีสามจาน!” น้ำเสียงของภูตกระจกเร่งร้อนปนข่มขู่ “คุณคิดจะผิดสัญญาหรือไง?”
ถังเจาตอบ “อย่าเพิ่งร้อนใจสิ ฉันกำลังหาอยู่นี่ไง”
เธอพูดอย่างใจเย็น “กินไปก่อนเถอะ เราเซ็นสัญญากันแล้ว ฉันจะกล้าผิดสัญญาได้ยังไง”
“ว่าแต่ วันนี้คุณคงทำงานเสร็จอย่างยากลำบากเลยสินะ?”
ตอนนี้ในหัวของภูตกระจกมีแต่ห่านตุ๋นกับหมูผัดผักแบบบ้าน ๆ ตรงหน้า มันตอบโดยไม่ทันคิด “ใช่น่ะสิ แค่ตอนแอบขโมยข้อมูลก็เกือบโดนจับได้แล้ว ยังดีที่ฉันไหวตัวทัน... เคี้ยว ๆ...”
“แล้วฉันก็คิดว่าจะยกเลิกคำวิจารณ์แย่ ๆ ยังไง เคี้ยว ๆ ฉันเลยเปลี่ยนรูปโปรไฟล์เป็นหัวสาวงามภูต เปลี่ยนชื่อผู้ใช้เป็น ‘เสี่ยวหร่วนหร่วน’ แล้วแอดเขาไป บอกว่าเป็นฝ่ายบริการลูกค้า เคี้ยว ๆ... หลอกเจ้าทึ่มนั่นจนหัวหมุน...”
“เฮ้อ ฉันต้องเอาความบริสุทธิ์ของตัวเองไปแลกเลยนะ แต่งรูปจากอินเทอร์เน็ตตั้งหลายรูป เขาบอกว่าจะนัดเจอฉันด้วย ทำเอาฉันตกใจแทบตาย เคี้ยว ๆ อร่อยจัง อร่อย!”
ถังเจา “...” ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง
เรื่องเดียวที่น่ายินดีคือ ‘เธอไม่เข้าใจ’ ไม่ยอมจ่ายเงินเพื่อปรึกษาสตูดิโอผีตัวน้อยสีชมพู เว้นแต่ว่ามันจะไปแย่งคูปองฟรีมาได้อีก