เกมเอาชีวิตรอด: ฉันเก็บค่าเช่าในแดนผี [อนันต์]

ตอนที่ 24 เกมเอาชีวิตรอด: ฉันเก็บค่าเช่าในแดนภูต [ไม่สิ้นสุด]

7 นาที· 1.5K คำ

นอนไม่หลับ ถังเจาจึงเอาน้ำยาบำรุงขวดหนึ่งไปลงประกาศซื้อขาย ตั้งค่าให้ทั้งผู้ซื้อและผู้ขายไม่เปิดเผยตัวตน และเลือกขายแบบแลกเปลี่ยนทันที

ในกระเป๋าเหลือขวดสุดท้ายเพียงขวดเดียว เธอคิดทบทวนอยู่หลายรอบก่อนตัดสินใจไม่ลงขายพร้อมกัน เหตุผลหลักคือขายทีเดียวสองขวดดูสะดุดตาเกินไป

เธอไล่อ่านประกาศซื้อขายอยู่นาน แต่ไม่เห็นใครเคยซื้อขายน้ำยาบำรุงอัปเกรดพรสวรรค์มาก่อน ถ้าเธอเอาออกมาขายทีเดียวสองขวด ผู้เล่นคนอื่นจะคิดอย่างไร?

ตอนนี้เป็นเวลาตีสี่ ผู้เล่นส่วนใหญ่น่าจะพักผ่อนกันแล้ว

แต่หลังระบบตรวจสอบประกาศซื้อขายของถังเจาว่าไม่มีปัญหา มันก็ถูกซื้อไปภายในเวลาเพียงสองวินาที

ได้รับเหรียญภูต 19,999 เหรียญ

ถังเจานิ่งไปครู่หนึ่ง รู้สึกว่าการวางราคาอาจขาดปัจจัยเปรียบเทียบไปสักหน่อย

ที่แท้ทุกคนก็เป็นราชาโต้รุ่งเหมือนกันหมด

เธอเปิดข้อความแชตกับรั่วเหมย

ถังเหมยเหมย: เล่นคู่ไหม ด่วน ๆ

รั่วเหมยตอบกลับแทบจะทันที: ได้ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

ทั้งคู่เพิ่มกันเป็นเพื่อนในเกม ก่อนจะไปปล่อยแสงปล่อยไฟกันในพุ่มหญ้าของหุบเขา

หลายวันต่อมา ถังเจาไปแจ้งข้อมูลกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องตามปกติ เพียงแต่ครั้งนี้เธอใช้ช่องทางสำหรับผู้เล่นเก่า

เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบการซักถามยังคงสวมสายรัดข้อมือผู้เล่น แต่งกายเรียบร้อยไร้ที่ติ ข้างกายมีเครื่องจับเท็จวางอยู่ พอเห็นถังเจาก็ลุกขึ้นรินน้ำอุ่นให้เธอหนึ่งแก้ว

ถังเจารับแก้วมา แล้วได้ยินอีกฝ่ายถามว่า “คุณจะเข้าเกมครั้งต่อไปเมื่อไร?”

“อีกสองเดือนค่ะ”

“เล่าประสบการณ์ในเกมครั้งนี้ให้ฟังหน่อย”

“ชื่อดันเจียนคือมหาวิทยาลัยหยางกวง ฉันรับบทเป็นนักศึกษา ภารกิจเสริมคือค้นหาความลับของรองอธิการบดี เพื่อนร่วมห้องทั้งสามคนเป็นภูต ความลับของรองอธิการบดีคือเขาฆ่าเพื่อนร่วมห้องทั้งสาม ฉันพบกระดูกศพในห้องทำงานของเขา เพื่อนร่วมห้องทั้งสามก็ฆ่ารองอธิการบดีกลับ แล้วเกมก็จบค่ะ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป