กองเรือโลกใหม่ บนเรือแห่งความหวัง
กัปตันเสิ่นกวานเฉวียนใช้ทรัพยากรและอาหารจำนวนมหาศาล รวมทั้งมรดกหายากอีกหนึ่งชิ้น เพื่อแลกกับพิมพ์เขียวเรือโจรสลัด
“หัวหน้า ทำไมไม่นัดหมอนั่นมาเจอ แล้วก็ปล้นเอาตรง ๆ ล่ะ?”
ชายหัวโล้นร่างใหญ่ มีแผลเป็นบนใบหน้าถามขึ้น
“ปล้น! ปล้น! ปล้น! แกเอาแต่ปล้น!” เสิ่นกวานเฉวียนเอานิ้วดีดหัวโล้นนั้นอย่างหมั่นไส้ พลางพูดต่อ “หลังจากนี้ถ้าฉันได้ยินแกพูดคำว่าปล้นอีก จะโยนลงทะเลให้อาหารปลา!”
“หัวหน้าพูดถูก ผมจะไม่พูดคำว่าปล้นอีกแล้ว!”
“ยังจะพูดอีก!
คนมา โยนมันลงทะเลให้อาหารปลา!”
ไม่ต้องให้ใครบังคับ ชายหัวโล้นกระโดดลงทะเลไปเอง
เขาคือกัปตันเรือหัวเหล็ก หัวเหล็กจ้าว ฉายาหัวเหล็กจ้าว
สมชื่อ เป็นคนบ้าบิ่นตรง ๆ และยังเป็นคนสนิทของเสิ่นกวานเฉวียน
“พอแล้ว ถ้าหายบ้าแล้ว ก็กลับเรือหัวเหล็กของแกไป!” เสิ่นกวานเฉวียนส่ายหน้าอย่างระอา
อันที่จริงตัวเขาเองก็มีความคิดอยากนัดพบหยางอี้เหมือนกัน
แต่หยางอี้ระแวดระวังตัวมาก แม้แต่เพื่อนยังไม่รับ จะนัดเจอกันยิ่งเป็นไปไม่ได้
เขาจ้องมองพิมพ์เขียวเรือโจรสลัดในมือ
“จะใช้มันยังไงดีนะ?” เสิ่นกวานเฉวียนพึมพำ
เขาไม่ได้ตั้งใจจะใช้เอง กัปตันเรือโจรสลัดไม่เหมาะกับภาพลักษณ์ผู้นำที่เขาอยากสร้าง
กลับเป็นเรือธรรมดา ที่ทำให้เขาดูเข้าถึงได้มากกว่า
สิ่งที่เขาอยากสร้างคืออาณาจักรกลางทะเล
ก้าวแรกก็คือต้องสร้างภาพลักษณ์ที่ยิ่งใหญ่ ถูกต้อง และผ่องแผ้ว เพื่อให้ง่ายต่อการรวบรวมผู้คนในระยะแรก....