ทะลุมิติวันสิ้นโลกสู่ยุคหกศูนย์ กลายเป็นคนโปรดแห่งเรือนพัก

ตอนที่ 47 ออกไปเดินเล่น เจอคนตีกัน

6 นาที· 1.4K คำ

“งั้นฉันกลับห้องก่อนนะ”

ถังอวิ๋นเชียนได้ยินเสียงน้ำซ่าดังมาจากข้างใน ก็รู้สึกร้อนรุ่มขึ้นมาเล็กน้อย

แต่ภรรยาบอกแล้วว่าไม่ให้เขา… เดี๋ยวจะเสียสุขภาพ

เขาจึงได้แต่หนีเตลิดกลับห้องไปสูดหายใจลึก ๆ พยายามข่มความร้อนรุ่มที่พลุ่งพล่านขึ้นมาในร่างกาย

ฉินเสี่ยวอาบน้ำเสร็จกลับมา ก็เห็นสามีตัวน้อยของตัวเองซุกอยู่ใต้ผ้าห่มแกล้งหลับ

ใช่ แกล้งหลับจริง ๆ

แม้ดวงตาคู่นั้นจะปิดอยู่ แต่เปลือกตากับขนตากลับสั่นระริกไม่หยุด ดูก็รู้ว่าแกล้งหลับอยู่

เธอไม่ได้เปิดโปงเขา ขึ้นเตียงแล้วดึงอีกฝ่ายเข้ามากอด ก่อนหลับตาเตรียมนอน

ถังอวิ๋นเชียนซุกอยู่ในอ้อมกอดภรรยา ฟังเสียงลมหายใจสม่ำเสมอข้างหูอยู่ครู่หนึ่ง ถึงค่อยลืมตาขึ้นแอบมอง

“อยากมองก็มองตรง ๆ สิ จะแอบ ๆ ซ่อน ๆ ทำไม?”

ฉินเสี่ยวรู้สึกถึงสายตาที่มองมาเป็นพัก ๆ จึงลืมตาขึ้นอย่างจนใจ แล้วมองชายหนุ่มที่หน้าแดงก่ำเพราะถูกจับได้ตอนเธอลืมตาขึ้นกะทันหัน

“ผะ…ผมไม่ได้แอบมองสักหน่อย” ถังอวิ๋นเชียนแก้ตัวตะกุกตะกัก

ฉินเสี่ยวยิ้มแล้วกอดเขาแน่นขึ้น “ใช่ คุณไม่ได้แอบมอง เป็นฉันต่างหากที่อยากมองคุณ”

“นอนเถอะ นอนกัน” ถังอวิ๋นเชียนรู้สึกหวานชื่นอยู่ในใจ แต่ใบหน้ากลับเขินจนทำอะไรไม่ถูก เขาวางแขนพาดบนท้องภรรยา เร่งให้เธอหยุดพูดแล้วรีบนอน

“นอนเถอะ” ฉินเสี่ยวก้มลงจูบหน้าผากเขาเบา ๆ ก่อนหลับตาลง

คราวนี้เธอหลับจริง ๆ

ถึงถังอวิ๋นเชียนจะแอบจูบเธอ เธอก็ไม่ตอบสนอง ปล่อยให้เขาจูบตามใจ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป