สำนักใกล้แตกแล้ว อาจารย์ยังบังคับให้ข้าแต่งกับศิษย์พี่อีกหรือ?

【อุทิศตนเพื่อสำนัก】+【ศิษย์พี่สาวล้วนปากไม่ตรงกับใจ】+【สุดท้ายก็หอมหวาน】

ชั่วข้ามคืน หลินเสวียนก็ทะลุมิติมายังโลกบำเพ็ญเซียน

เดิมทีเขาคิดว่าต้องบำเพ็ญเพียรอย่างสันโดษและฝึกฝนอย่างหนัก จึงจะบรรลุมรรคาอันยิ่งใหญ่ได้

ใครจะคิดว่าเขากลับปลุกระบบคู่บำเพ็ญขึ้นมาได้

เพียงหาคู่บำเพ็ญที่เหมาะสมพบ ก็จะแข็งแกร่งขึ้นได้

เพื่อไม่ให้เสียน้ำใจของระบบ และเพื่อไม่ให้ผิดหวังต่อการอบรมสั่งสอนของอาจารย์

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็เพื่อความรุ่งเรืองของสำนัก

หลินเสวียนจึงตัดสินใจยื่นข้อเสนอแก่อาจารย์

ซูเมี่ยวอิน อาจารย์: ศิษย์หญิงทุกคนในสำนักกระบี่สวรรค์ หากเจ้าถูกใจคนไหน ก็เลือกได้ตามใจ

กู้พ่านเอ๋อร์แห่งยอดเขาหยุนหลาน: ข้าอยู่ขั้นแก่นทองคำกลางแล้ว เจ้าเป็นแค่ผู้ฝึกปราณตัวจ้อย ยังคิดจะบำเพ็ญคู่กับข้าอีกหรือ?

ครึ่งชั่วยามต่อมา: ศิษย์น้อง เจ้าทำลายพรหมจรรย์ของข้าไปแบบนี้เลยหรือ?

ลั่วเสวี่ยเยวียนแห่งยอดเขาจับจันทร์: ศิษย์น้อง ไม่ใช่ว่าศิษย์พี่ดูแคลนเจ้านะ แต่ศิษย์พี่กลัวจะทำลายความมั่นใจของเจ้า

สามชั่วยามต่อมา: ศิษย์น้อง ศิษย์พี่รู้ผิดแล้ว ขอร้องล่ะ ปล่อยศิษย์พี่ไปเถอะ

มู่หรงเสวี่ยแห่งยอดเขาเมฆาล่อง: ต่อให้วันนี้ข้าต้องตาย หรือต้องออกจากสำนักกระบี่สวรรค์ ข้าก็ไม่มีวันยอมเป็นคู่บำเพ็ญกับคนไร้ค่าเด็ดขาด

ซูเมี่ยวอิน: มู่หรงเสวี่ย เหตุใดเจ้าถึงมาหาศิษย์ไม่ได้เรื่องของข้าอีกแล้ว?

มู่หรงเสวี่ย: อาจารย์ ข้าแค่เป็นห่วงระดับบำเพ็ญของศิษย์น้องหลิน ในฐานะศิษย์พี่ การคอยดูแลให้ศิษย์น้องฝึกฝนเป็นหน้าที่ที่ข้าปฏิเสธไม่ได้!