ใต้พาเนลส่วนตัวของฉินเสี่ยวโหรวมีปุ่มหนึ่งแถว: [เทรด][เพิ่มเพื่อน][ส่งข้อความ]เดี๋ยวก่อน
ลู่ซิงเฉินเปิดพาเนลของตัวเองขึ้นมา ID ของเธอคือ XY090056 ด้านบนสุดเป็นภาพ 3 มิติของเธอ เบลอ ๆ เหมือนกัน ข้าง ๆ มีปุ่ม[แสดง]อยู่ พอกดแล้ว ภาพ 3 มิติคมชัดของเธอก็ปรากฎในพาเนล หน้าตาเป็นยังไงก็เห็นชัดเจน
กด[ซ่อน]ภาพของเธอก็เบลอขึ้นมาอีกครั้ง
ลู่ซิงเฉินเข้าใจแล้ว นอกจากชื่อ, ID และอายุแล้ว ข้อมูลเริ่มต้นถูกซ่อนไว้ทั้งหมด
ข้อมูลที่เป็นความเป็นส่วนตัว มีแค่เธอเท่านั้นที่เห็น
ข้อมูลของเธอมีดังนี้
ID: XY90056
ชื่อ: ลู่ซิงเฉิน
อายุ: 24 ปี
พละกำลัง: 4
ความว่องไว: 6
ร่างกาย: 4
อาชีพ: ไม่มี
สกิล: ไม่มี
อื่น ๆ: 1 ดินแดนสุขาวดีท้อดอก 2 สุขสองเท่า(ของที่ได้เพิ่มเป็นสองเท่า)
ด้านล่างเป็นปุ่มหนึ่งแถว[เทรด][เพื่อน][ข้อความ]เดี๋ยวก่อน
หลังจากปิดพาเนลส่วนตัว ลู่ซิงเฉินกลับมาที่แชทภูมิภาค ทุกคนคุยกันอย่างคึกคัก
“คอแห้งจะตายอยู่แล้ว งมได้สองกล่อง ไม่มีน้ำสักขวด เป็นแบบนี้ต่อไปฉันคงทนไม่ไหวแล้ว!”
“ฉันมีน้ำดื่มนะ แต่หิวจัง ก่อนหน้ามาฉันเพิ่งเล่นเกมทั้งคืน อดข้าวมาสองมื้อ ตอนนี้หิวจนขยับตัวไม่ไหว!”
“ฉันเล่อเล่อเอง พี่สาวคนไหนให้ฉันดื่มสักอึกหน่อย ฉันร้องเพลงเต้นรำเป็น!”
ของที่ทุกคนมีก็ไม่มาก ลู่ซิงเฉินขมวดคิ้ว ปกติแล้วไม่น่าจะหาอาหารกับน้ำยากขนาดนี้ เกมนี้คงไม่ถึงสามวันก็คัดคนออกไปเยอะเลยกระมัง?
แต่แค่ครึ่งเช้า บางคนก็มีอาหารกับน้ำแล้ว แค่ไม่มากมายเท่านั้น ช่วงบ่ายอาจจะดีขึ้นก็ได้
เธอมีขนมปังเนยครีมสองห่อ แต่ละห่อมี 6 ลูก ขอแค่ทำภารกิจขยายแพสำเร็จ ก็จะได้สตรอว์เบอร์รีกับหมั่นโถว อาหารกับน้ำของเธอตอนนี้ยังไม่ขาด ดังนั้น สู้เอาขนมปังแลกกล่องไม้จะดีกว่า
ตอนนี้ ทุกคนขาดแคลนอาหาร แล้วก็ไม่รู้ว่ากล่องไม้สามารถแยกชิ้นส่วนได้ พอดีใช้ประโยชน์จากความต่างของข้อมูล หาไม้มาเพิ่ม
ลู่ซิงเฉินพูดขึ้นทันที: “แลก[เนยครีมบัน]1 ลูก กับกล่องเปล่า 2 ใบ ใครสนใจแชทส่วนตัว”
[เนยครีมบัน]สามารถกดเปิดดูได้ พอกดแล้ว จะเห็นภาพ 3 มิติของขนมปัง
เนยครีมบันลูกแค่กำปั้น เปลือกนอกสีเหลืองทอง ดูนุ่มฟู แถมยังมีกลิ่นหอมนมอ่อน ๆ อีกด้วย
แชทบนจอภาพก็ระเบิดขึ้นทันที
“น้ำลายไหลออกมาแล้ว เนยครีมบัน น่ากินสุด ๆ!”
“ได้กลิ่นหอมด้วย อดใจไม่ไหว ลู่ซิงเฉิน ขอติดไว้ก่อนได้ไหม?”
มีคนไม่พอใจ: “ขนมปังก้อนเล็กแค่นี้จะแลกกล่องเปล่า 2 ใบ ลู่ซิงเฉิน เธอไม่อายบ้างเหรอ?”
“ใช่ไง พ่อค้าหน้าเลือด ไม่เคยเห็นขนมปังแพงขนาดนี้ ที่สำคัญคือ ขนมปังก็เล็กเกินไปด้วย สองคำก็หมด!”
ลู่ซิงเฉินไม่สนใจ เธอจะเป็นพ่อค้าหน้าเลือดแล้วยังไง?
ใครใช้ให้ตอนนี้อาหารหายาก พวกเขาก็ไม่รู้ว่ากล่องไม้แยกชิ้นส่วนได้?
ไม่นานก็มีคนช่วยเถียงกลับ: “เก็บกล่องเปล่าไว้มีประโยชน์อะไร? บนแพเธอวางได้เหรอ? ไม่กลัวแพคว่ำเหรอ ตอนนี้อาหารหายากแค่ไหน ขนมปังก้อนเล็กนี่อาจช่วยชีวิตคนได้เลยนะ!”
ฉินเสี่ยวโหรว: “ลู่ซิงเฉิน ฉันขอแลกด้วย ฉันชอบกินขนมปังเล็กที่สุดเลย ยังไงก็กล่องเยอะเกินไป เก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์!”
มีคนเสียใจ: “อ๊ากกกกก เมื่อกี้ฉันเพิ่งทิ้งกล่องเปล่า 1 ใบไป! ขนมปังเล็กของฉัน...”
มีคนลองเชิง: “ลู่ซิงเฉิน เธอเอากล่องเปล่าไปทำอะไร? เธอเอาขนมปังไปแลกหมด ไม่กลัวตัวเองหิวเหรอ?”
ลู่ซิงเฉินไม่สนใจพวกนี้ เธอกำลังดูข้อความของตัวเอง
มีคนแชทส่วนตัวมาหาเธอหลายคนแล้ว คนแรกก็คือฉินเสี่ยวโหรว
ลู่ซิงเฉินจำได้ ฉินเสี่ยวโหรวคือผู้โชคดีที่งมกล่องได้ห้าใบเมื่อกี้
ฉินเสี่ยวโหรว: “ลู่ซิงเฉิน ฉันมีกล่องเปล่า 4 ใบ เธอให้ขนมปังเนยครีมสองลูกฉันสิ! [กล่อง X4]”
ลู่ซิงเฉินกดเทรดทันที
[พลังโชคสุขสองเท่าเสริมพลัง ได้รับกล่องไม้ 4X2]
ทำแบบนี้ได้ด้วย?
ลู่ซิงเฉินตกตะลึง พลิกฟ้าพลิกแผ่นดินเกินไปแล้ว ขนาดนี้ก็เพิ่มสองเท่าได้เหรอ?
กล่องไม้ 8 ใบวางซ้อนกันสูงบนแพ เธอกลัวแพจะคว่ำ รีบแยกชิ้นส่วน
[แยกชิ้นส่วนกล่องไม้สำเร็จ พลังโชคสุขสองเท่าเสริมพลัง ได้รับไม้ 3X2 ชิ้น ตะปูเหล็ก 3X2 ชิ้น!]
[แยกชิ้นส่วนกล่องไม้สำเร็จ พลังโชคสุขสองเท่าเสริมพลัง ได้รับไม้ 3X2 ชิ้น ตะปูเหล็ก 3X2 ชิ้น!]
……
หลังจากแยกชิ้นส่วนกล่องไม้ 8 ใบหมด เธอได้รับไม้ 48 ชิ้น ตะปูเหล็ก 48 ชิ้น
เธอรีบเปิดขยายแพ
[วัสดุที่ต้องใช้สร้างแพ 1 ตร.ม.: ไม้ X10 ตะปูเหล็ก X10 จะสร้างเลยไหม?]
“สร้าง!” ลู่ซิงเฉินพูดทันที
[สร้างสำเร็จแล้ว โปรดเลือกตำแหน่งที่ต้องการวาง!]
ทำได้เพียงวางตามแนวแพ ลู่ซิงเฉินวางไว้ด้านซ้าย
เธอสร้างแพเพิ่มอีก 5 แผ่นรวดเดียว หลังจากวางเสร็จ ขยายเป็น 9 ตร.ม. ในที่สุดก็พลิกตัวได้บ้างแล้ว
ยังขาดอีกแค่ 1 ตร.ม. รางวัลก็จะถึงมือแล้ว
ลู่ซิงเฉินเลือกเทรดกับอีกไม่กี่คน ได้กล่องเปล่า 6 ใบ หลังจากแยกชิ้นส่วนและเสริมพลังด้วยสุขสองเท่าแล้ว ได้รับไม้อีก 36 ชิ้น ตะปูเหล็ก 36 ชิ้น
[วัสดุที่ต้องใช้สร้างแพ 1 ตร.ม.: ไม้ X10 ตะปูเหล็ก X10 จะสร้างเลยไหม?]
ลู่ซิงเฉินสร้าง 3 แผ่นรวดเดียว แล้ววางให้เรียบร้อย ตอนนี้แพกว้าง 2 ม. ยาว 6 ม. พอดี 12 ตร.ม. ในที่สุดก็ดูเป็นรูปเป็นร่างหน่อยแล้ว
[ติ๊ง เสร็จสิ้นภารกิจขยายแพแล้ว วันนี้พลังโชคสุขสองเท่าเสริมพลัง ได้รับรางวัลสตรอว์เบอร์รี 1X2 ตะกร้า หมั่นโถว 2x2 ลูก!]
รางวัลส่งมาแล้ว วางอยู่บนแพ มีตะกร้าใส่สตรอว์เบอร์รีเต็มสองตะกร้า ตะกร้าค่อนข้างเล็ก หนึ่งตะกร้ามีสตรอว์เบอร์รี 10 ลูก แต่หมั่นโถวลูกไม่เล็กเลย ลู่ซิงเฉินคิดว่าตัวเองกินได้ทีละครึ่งลูกเท่านั้น
ผ่านไปครึ่งวันแล้ว ลู่ซิงเฉินหิวมานานแล้ว จึงกินเนยครีมบัน 1 ลูก แล้วหยิบสตรอว์เบอร์รีอีก 1 ลูก ล้างง่าย ๆ แล้วส่งเข้าปาก
รสเปรี้ยวอมหวานกระจายไปทั่วปลายลิ้น อร่อยมาก อร่อยกว่าสตรอว์เบอร์รีทั่วไปมาก
ทันใดนั้น เธอเกิดความคิดขึ้นมา นึกถึงดินแดนสุขาวดีท้อดอก ภายในมีดินชื้นร่วนซุย น่าจะสามารถปลูกอะไรได้นะ?
หลังจากกินสตรอว์เบอร์รีไป 5 ลูกแล้ว เธอหยิบสตรอว์เบอร์รีออกมา 5 ลูก ใช้มีดขูดผิวสตรอว์เบอร์รีอย่างระมัดระวัง แล้วนำไปตากบนกล่องไม้ นี่เป็นวิธีที่เธอเคยหาจากอินเทอร์เน็ต ว่ากันว่าทำแบบนี้จะได้เมล็ดสตรอว์เบอร์รี
โชคดีที่ตอนนี้พื้นที่แพของเธอใหญ่พอ ไม่งั้นก็ไม่มีที่ตากสตรอว์เบอร์รี
ตะกร้าหนึ่งมีสตรอว์เบอร์รีแค่ 10 ลูก ตอนนี้เธอเหลือสตรอว์เบอร์รีแค่ตะกร้าเดียวเท่านั้น
ตอนนี้สิ่งของที่เธอมีทั้งหมด: ไม้ 20 ชิ้น ตะปูเหล็ก 10 ชิ้น สตรอว์เบอร์รี 1 ตะกร้า หมั่นโถว 4 ลูก ขนมปังเนยครีมขนาดเล็กเกือบ 1 ห่อ น้ำแร่ 2 ขวด ข้าวต้มรวมธัญพืช 1 กระป๋อง
เธอเงยหน้ามองดวงอาทิตย์ ตอนนี้เริ่มคล้อยไปทางตะวันตกหน่อยแล้ว น่าจะบ่ายสองสามโมง ดวงอาทิตย์ยังแรงอยู่ เธอลูบใบหน้าที่โดนแดดเผาจนร้อน คิดว่าจะสร้างเพิงสักหลัง
กดเปิดจอภาพ หาที่มุมล่างขวา[สร้าง]เธอกดไปหนึ่งที
ตอนที่มีแค่ 4 ตร.ม. เมนูสร้างไม่มี พอเธอขยายแพแล้วหนึ่งแผ่น เมนูสร้างก็ปรากฎขึ้นมา
ในเมนูสร้าง มีของที่สร้างได้เพิ่มขึ้นมาอีกหลายอย่าง