จี้หานชวนราวกับมองความคิดทั้งหมดของเธอออก เขาพูดอย่างไม่รีบร้อนว่า “การรู้จักตัวเองแบบนี้เป็นเรื่องดี แต่ไม่ควรดูแคลนตัวเองเกินไปนะ”
สุดท้ายเขามองเสิ่นไต๋นิ่ง ๆ แล้วพูดเพิ่มอีกสามคำว่า “เธอดีมาก”
คำพูดนี้ออกมาจากใจจริง
เสิ่นไต๋ขี้อ้อนและเกียจคร้าน ฉลาดเจ้าเล่ห์ บางครั้งก็เอาแต่ใจอยู่บ้าง แต่ยังฉลาดเจ้าเล่ห์เกินคาด ใจกว้างตรงไปตรงมา และชอบช่วยเหลือผู้อื่น
ความช่างสังเกตและความฉลาดที่เธอแสดงออกมาตอนเจอพวกค้ามนุษย์ ทำให้ความเข้าใจที่เขามีต่อเธอตั้งแต่แรกเปลี่ยนไปนานแล้ว
เขาต้องยอมรับว่าเธอดีมาก ดีจนทำให้เขาอยากครอบครองไว้คนเดียว
เสิ่นไต๋เป็นคนพอมีคนชมก็ได้ใจขึ้นมาทันที ริมฝีปากน้อย ๆ จึงรัวคำพูดไม่หยุดว่า
“พี่จี้นี่ตาถึงจริง ๆ ตั้งแต่เด็กใคร ๆ ก็ชมว่าฉันทั้งสวยทั้งรู้ความนะ ใครได้แต่งงานกับฉันในอนาคต คนนั้นก็สบายไปทั้งชาติเลย...”
น้ำเสียงของเธอทั้งลำพองทั้งขี้โอ่ ปากยิ้มกว้างแทบจะฉีกไปถึงฟ้า
จี้หานชวนฟังเธอคุยโวเงียบ ๆ แววตาเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ไม่จางหาย
ทั้งสองเดินเคียงกันเข้าไปในห้างสรรพสินค้า ทันทีที่เข้ามาก็ดึงดูดสายตาผู้คนไม่น้อย
ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่หน้าตาหล่อเหลา ส่วนหญิงสาวก็สวยสะดุดตาและมีเสน่ห์ คนหนึ่งดูเคร่งขรึมแข็งกร้าว อีกคนอ่อนหวานงดงาม ช่างเหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก
แผนกเสื้อผ้าอยู่ชั้นสอง เสิ่นไต๋กำลังจะขึ้นไป แต่เห็นจี้หานชวนหยุดฝีเท้า สีหน้าเคร่งขรึม แล้วเดินไปยังเคาน์เตอร์ขายลูกอม ขนม และของกินเล่นที่ชั้นหนึ่ง