ผ่านไปไม่กี่วินาที เสิ่นไต๋ก็เงยใบหน้าสวยหวานราวดอกท้อขึ้นมา แววตาใสซื่อและว่าง่าย น้ำเสียงก็หวานนุ่มชวนให้ใจสั่นเป็นพิเศษ
“พี่จี้ ตอนเดินทางมาพี่ดูแลฉันดีมาก ฉันก็เลยคิดว่าจะมอบของขวัญให้พี่เป็นการขอบคุณค่ะ”
พูดจบ เธอก็ขยับเข้าไปใกล้จี้หานชวน แล้วเอ่ยคำยืนยันความจริงใจด้วยรอยยิ้มหวาน
เสิ่นไต๋ยังมีความคิดเล็ก ๆ ที่พูดออกมาไม่ได้อยู่ในใจด้วย เธอเป็นคนเอาแต่ใจมาตั้งแต่เด็ก ไม่ชอบลำบากและทนความลำบากไม่ไหว แถมยังมีหน้าตาที่ชวนให้เกิดเรื่องง่าย เธอจึงคิดว่าหาคนเก่ง ๆ มาคอยปกป้องจะดีกว่า
เห็นได้ชัดว่า นายทหารอนาคตไกลอย่างจี้หานชวนคือตัวเลือกที่เหมาะที่สุด
ถ้าได้พี่ชายแบบนี้มาเป็นที่พึ่ง ต่อไปเธอก็เดินวางอำนาจไปทั่วเขตทหารได้เลย!
พอคิดถึงตรงนี้ สีหน้าเลื่อมใสชื่นชมของเสิ่นไต๋ก็ยิ่งจริงใจขึ้น
จี้หานชวนถูกสายตาร้อนแรงของหญิงสาวจ้องจนรู้สึกไม่เป็นตัวเองอยู่บ้าง แววตาลึกคู่นั้นมีประกายบางอย่างวูบผ่าน
มุมปากเขายกขึ้นเล็กน้อย แม้สีหน้าจะดูเรียบเฉย แต่แววตากลับแฝงความคาดหวัง ขณะเปิดกล่องของขวัญในมือ—
กำไลลูกปัดหินเสือเหลืองที่ผสานสีดำกับสีเหลืองได้อย่างลงตัว
ลูกปัดแต่ละเม็ดถูกขัดจนเรียบลื่นเป็นเงา เมื่อสะท้อนแสงไฟก็ใสระยิบระยับเป็นพิเศษ รูปแบบเรียบง่ายไม่แบ่งเพศ ดูสุขุมแต่แฝงความหรูหรา
จี้หานชวนเผยสีหน้าประหลาดใจอยู่บ้าง เห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่าของขวัญจากเสิ่นไต๋จะพิเศษขนาดนี้
เสิ่นไต๋เห็นท่าทางนั้นแล้วก็แอบภูมิใจ นี่เป็นงานทำมือที่เธอลงมือทำเองทั้งนั้น