ข้ามันศิษย์น้องสุดที่รัก จะหยิ่งบ้างผิดไหม

ตอนที่ 22 คิดยันต์ขึ้นเอง?!

6 นาที· 1.3K คำ

จีอู๋ซวงนั่งกินข้าวไป พลางเงยดวงตาคมดั่งหงส์ที่เรียวสวยและเปล่งประกายวาววามขึ้นมาสำรวจจวงเซวียนอย่างใคร่รู้

จวงเซวียนประสานสายตาเข้ากับนางเพียงชั่วขณะ ก็รู้สึกใจหวิวไปทั้งตัว ประหนึ่งได้เห็นความผันเปลี่ยนของโลกดั่งเมฆขาวกลายเป็นสุนัขสีเทา กาลเวลาเนิ่นนานสุดจะประมาณ

แต่เมื่อเพ่งมองอีกครั้ง ก็ดูเหมือนเป็นเพียงภาพลวงตาของตนเอง

จั้นฟานรีบเรียกจวงเซวียนให้เข้ามา แล้วลูบศีรษะเขาอย่างเอ็นดู ท่าทางเหมือนกับตอนเทศกาลปีใหม่ในโลกมนุษย์ที่พ่อแม่จับเด็กให้มาคำนับผู้อาวุโส “หนูอู๋ซวง นี่คือศิษย์เอกของข้า จวงเซวียน พรสวรรค์เลิศล้ำ ตอนนี้เป็นปรมาจารย์ยันต์ขั้นสี่แล้ว”

จวงเซวียนเด็กน้อย: “???”

จีอู๋ซวงยิ้มบางๆ “สวัสดีเจ้าค่ะ ศิษย์พี่จวง”

จั้นฟานหัวเราะร่า “ไม่ต้องไม่ต้อง หากเจ้าพอใจเรียกชื่อเขาตรงๆ ก็ได้”

จีอู๋ซวงให้เกียรติตามนั้น เรียก “ศิษย์พี่จวง” ตรงๆ

จวงเซวียนยังมึนงงไม่หาย ถูกอาจารย์ของตัวเองตบเข้าที่ท้ายทอยฉาดหนึ่ง “ยืนงงอยู่นั่นแหละ เรียกสิวะ!”

จั้นฟานในใจเจ้าเล่ห์นัก เขาอยากให้ยอดเขาหงฝูกับจีอู๋ซวงแนบแน่นยิ่งขึ้นอีก จีอู๋ซวงไม่รักเงินทอง ชอบเพียงอาหารการกิน แต่ความอยากอาหารเป็นสิ่งที่ตัดทิ้งได้ง่ายที่สุด หากวันใดจีอู๋ซวงบำเพ็ญได้แล้วหันไปงดธัญญาหาร เขาจะเอาอะไรประจบประแจงนางต่อไป?

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป