ข้ามันศิษย์น้องสุดที่รัก จะหยิ่งบ้างผิดไหม

ตอนที่ 32 วาดฝันและประลองยุทธ์!

6 นาที· 1.3K คำ

“เมล็ดพันธุ์?”

“ใช่ ถ้าหว่านลงในที่ที่มีปราณอุดมสมบูรณ์ ก็จะเติบโตเป็นผลเทียนหยวน ที่ช่วยปรับปรุงร่างกาย ทำให้รากวิญญาณมั่นคง เพิ่มพูนญาณ ชำระล้างไขกระดูก และทำให้เทพขั้นมั่นคงได้ เพียงแต่ว่าเจ้าใช้ผลเทียนหยวนไม่ได้น่ะเหมียว”

“เช่นนั้นก็เป็นของไร้ค่า?”

“ก็ไม่ใช่อย่างนั้นเหมียว ผลของต้นเทียนหยวนไร้ประโยชน์ต่อเจ้า แต่ลำต้นของต้นเทียนหยวนอายุล้านปีได้กลายเป็นวิญญาณโดยสมบูรณ์แล้ว สามารถหลอมกระดูกวิญญาณให้เจ้าได้ใหม่”

จีอู๋ซวง: “???”

เจ้าคิดว่าสิ่งที่ตัวเองพูดมันเป็นภาษาคนหรือไง?

ล้านปี?

ทำไมไม่บินขึ้นสวรรค์ไปเลยล่ะ?

เมื่อสบกับสายตาเย็นชาของจีอู๋ซวง ไป๋เย่ผู้น้อยพูดอย่างเก้อเขิน “เอาน่า อย่าทำแบบนั้นสิเหมียว ต้นเทียนหยวนมีการติดต่อถึงกันได้ ถ้าเจ้าปลูกเมล็ดนี้ได้ และพกมันไปไหนมาไหนด้วย วันหนึ่งเจ้าจะพบต้นเทียนหยวนต้นอื่น และบางทีอาจเป็นต้นอายุล้านปีก็ได้! เจ้าเจอข้าได้ ก็แสดงว่าเจ้าเป็นผู้มีวาสนายิ่งใหญ่ เจ้าต้องเชื่อมั่นในตัวเอง!”

จีอู๋ซวงเลิกจะสนใจแมวดำน้อยที่เพ้อฝันตัวนี้ ถ้านางเป็นผู้มีวาสนาเช่นนั้นจริง คงไม่ตกจากกึ่งเซียนกลายเป็นคนที่แม้แต่ขั้นฝึกปราณก็เข้าไม่ถึง :)

จีอู๋ซวงหยิบขนมแผ่นหนึ่งจากโต๊ะอย่างไม่ยี่หระ แล้วส่งให้ไป๋เย่ผู้น้อย

ไป๋เย่ผู้น้อยใช้สองอุ้งเท้าคว้าขนมไว้ด้วยความงุนงง “ข้าไม่กินเจนะ”

จีอู๋ซวงหัวเราะเย็น “หึ ดูขนมแผ่นนี้สิ มันทั้งใหญ่ทั้งกลม คล้ายกับที่เจ้าวาดไว้เมื่อกี้ไหม?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป