ลู่จือสิงใจเต้นรัววุ่นวาย ไม่รู้เลยว่ากระแสในหอพักครอบครัวเปลี่ยนทิศไปแล้ว
เดิมทีทุกคนยังสงสารโจวซินเยวี่ย ว่าเซี่ยอวิ๋นซูเอาแต่ใจไร้เหตุผล แต่ตอนนี้เซี่ยอวิ๋นซูไม่โวยวายแล้ว เก็บข้าวของย้ายออกไปตรง ๆ ท่าทีเด็ดเดี่ยวจะหย่า คนพวกนั้นกลับหันมาเห็นใจเซี่ยอวิ๋นซูแทน
คงเพราะเข้าเดือนสิบสองแล้ว โรงพยาบาลค่อย ๆ ซาลง ลู่จือสิงเพิ่งผ่าตัดเล็กเสร็จก็มานั่งอ่านประวัติเคสอยู่ที่ห้องทำงาน
พยาบาลคนหนึ่งเคาะประตูเข้ามา "หมอลู่ ค่ารักษาตัวของเสี่ยวเหว่ยไม่พอแล้วค่ะ ยังขาดอีกสามสิบหยวน..."
ปลายนิ้วลู่จือสิงเกร็งเล็กน้อย "ไปบอกซินเยวี่ยหรือยัง?"
โจวซินเยวี่ยพ้นช่วงทดลองงานแล้ว ตอนนี้รับเงินเดือนตามปกติ อีกทั้งก่อนหน้านี้เขาก็จ่ายเงินให้แม่ลูกคู่นี้เดือนละห้าสิบหยวน แม้แต่ค่าเทอมเข้าเรียนของเสี่ยวเหว่ยก่อนหน้านี้เขาก็จ่ายให้
เธอต้องแบกรับค่ารักษาสามสิบหยวนไหว
นางพยาบาลน้อยชะงักไปนิด ลองถามดู "เงินนี้จะให้โจวพยาบาลจ่ายเหรอคะ?"
เด็กที่ชื่อเสี่ยวเหว่ยคนนี้ป่วยไม่ใช่น้อยเลย ไม่หวัดก็หกล้มแขนขาถลอก วันนี้แขนถลอก พรุ่งนี้เท้าถูกน้ำร้อนลวก เธอเกือบสงสัยว่าเด็กคนนี้ถูกอะไรเข้าสิงหรือเปล่า แต่ก่อนหน้านี้ล้วนเป็นหมอลู่ที่วิ่งวุ่นจัดการแถมค่ารักษาค่าเตียงก็ออกจากกระเป๋าเขาเอง
ดังนั้นพอฝ่ายผู้ป่วยในเตือนว่าเงินไม่พอ เธอก็ตรงมาหาลู่จือสิงเลย กลายเป็นที่รับรู้กันทั้งโรงพยาบาลว่า เสี่ยวเหว่ยไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของลู่จือสิง แต่ก็ไม่ต่างกับลูกในไส้