ยิ่งโดนแซะยิ่งเดือด อันดับหนึ่งนี้ข้าเอาแน่

ตอนที่ 17 17. เสน่ห์ของอาหารเลิศรส

6 นาที· 1.4K คำ

ชีสวี่ไม่ได้กินอาหารที่มี "รสชาติ" แบบนี้มานานแสนนานแล้ว

แต่ก่อนคิดแค่ว่าขอให้มีชีวิตอยู่ก็พอ เพราะแค่มีชีวิตอยู่คนเดียวก็ยากลำบากมากแล้ว ต้องฝ่าฟันต่อสู้กับสัตว์ประหลาดนานาชนิดจนหัวร้างข้างแตก พอมีเวลาว่างก็อยากแต่นอนพัก หรือไม่ก็แอบรักษาแผลเงียบๆ

ที่ไหนจะมีอารมณ์ไปทำอาหาร ขนมปังนึ่งสักก้อนก็กินอิ่มท้องได้แล้ว ชีสวี่ไม่ยอมเสียเวลาไปผัดกับข้าวแม้แต่จาน ทุกวันคิดแต่เพียงจะทำอย่างไรให้ผลประโยชน์สูงสุด จะให้ทรัพยากรต่างๆ ยืนยาวไปได้อีกสักระยะ

แต่ตอนนี้ชีสวี่กลับสัมผัสได้ถึงความสุขเล็กๆ น้อยๆ ของการมีชีวิตอยู่

อาหารเช้าประณีตและอร่อย ชีสวี่รู้สึกว่าร่างกายอบอุ่นสบายท้อง เช็ดน้ำมูกน้ำตาอย่างแรง

แล้วถามเชฟน้อยแห่งแผ่นดินจีนตรงๆ ว่า: "พาหนะอัปเกรดของนายขาดอะไร?"

เชฟน้อยแห่งแผ่นดินจีนใช้เวลาอยู่พักใหญ่กว่าจะตอบกลับมา: "ชิ้นส่วนการ์ดพาหนะยังขาดอีกตั้งสองชิ้นนะ อีกนานกว่าจะอัปเกรดได้"

ชีสวี่ส่งการ์ดอัปเกรดพาหนะซึ่งมีเพียงสองใบไปให้โดยตรง

ชีสวี่สบถกับตัวเองว่า นี่เป็นการให้ที่ใจกว้างที่สุดในรอบเกือบสี่ปีของตน โดยไม่มีครั้งไหนเทียบได้

เชฟน้อยแห่งแผ่นดินจีนถึงกับมึนงง

มันใครกันที่บอกว่าท่านผู้อาวุโสไม่เห็นแก่หน้าใคร ดุร้ายผิดมนุษย์ เห็นคนก็ฆ่า เห็นสัตว์ประหลาดก็เชือด?

จนตัวเองต้องตื่นแต่เช้ามาทำอาหารเช้าส่งไปให้ เพราะเกรงว่าถ้าทำอาหารช้าจะทำให้ท่านผู้อาวุโสโกรธ เกิดถูกไล่ล่าทั่วทั้งเขตพื้นที่ขึ้นมา ก็คงจะแย่เกินไปแล้ว ผลคือคิดไม่ถึงว่าท่านผู้อาวุโสจะใจกว้างถึงเพียงนี้! อาหารเช้าแค่มื้อเดียว กลับให้มาตั้งมากมาย...

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป