45. แลกเปลี่ยนอย่างบ้าคลั่ง
พายุหมุนดำไร้เทียมทาน: “มี เนื้อกระป๋อง 70 กระป๋อง วัสดุอีก 2 อย่าง ขึ้นกระดานซื้อขายแล้ว จำกัดซื้อคนละ 1 นะ”
โดนัท ก่อนหน้านี้ยังนั่งเฉยได้ เพราะมันก็แค่ซอสพริก เธอไม่กินเผ็ดอยู่แล้ว ถึงจะแอบอิจฉา แต่ก็ไม่ได้รู้สึกแย่มาก
แต่พอรู้ว่าพายุหมุนดำไร้เทียมทาน จะเอาของอย่างอื่นขึ้นขายด้วย แถมยังเป็นเนื้ออีก ก็ชักจะรับไม่ไหว...
โดนัท: “@พายุหมุนดำไร้เทียมทาน ยอดฝีมือ ฮือๆๆ ดึงฉันออกจากบัญชีดำเถอะนะ ฉันแค่บ่นไปประโยคเดียวเอง ไม่ได้พูดอะไรอีก หิวจะตายอยู่แล้ว...”
แสงสว่างท่วมโลก: “@โดนัท ไม่ต้องไปง้อเขาหรอก พวกเราอยู่ได้ด้วยตัวเองดีๆ คนแบบนั้นสายตาเห็นแต่ผลประโยชน์ ไม่ต้องไปสนใจเลย เดี๋ยวเขาก็เดินสู่ความพินาศเอง”
แสงสว่างท่วมโลก: “เขาไม่เข้าใจเลยว่า ในเกมเอาชีวิตรอดนี้ มีแต่สามัคคีกัน ถึงจะเดินไปได้ไกล เขาไม่มีวิสัยทัศน์ สื่อสารด้วยไม่ได้ เพราะฉะนั้น อ่านหนังสือเยอะๆ ก็ดีนะ”
ตอนนี้โดนัทก็อึ้งไปเลย อยากอยู่ห่างๆ เจ้าคนโง่นี่จริงๆ... ตัวเองโดนเขาลากไปซวยล้วนๆ ไม่งั้นคงไม่ถูกบล็อกหรอกมั้ง
ทุกคนไปดักรอที่กระดานซื้อขายกันหมด ในห้องแชทแทบไม่มีใครตอบเลย
พอพวกเขาแย่งเนื้อกระป๋องกันเสร็จ ตื่นเต้นจนพิมพ์กันเป็นพันข้อความในวินาที ไม่มีใครสังเกตเห็นลูกกุ้งลูกปลาที่โผล่ขึ้นมาเป็นครั้งคราวเลย
ชีสวี่รีบปล่อย นมโอ๊ตมีล 75 กล่อง ตามมาติดๆ ใช้ วัสดุพื้นฐานอะไรก็ได้ 1 อย่าง แลกได้หมด ไม่เลือก