7. การกลับคำทางการค้า
ผู้เล่น 1212: “ฉันมีสายไฟ ต้องการอาหารที่อย่างน้อยกินอิ่มหนึ่งมื้อกับน้ำสองขวด”
ชีสวี่ไม่ใช่พวกหัวโตที่จะรับข้อเสนอนี้ จึงเมินเฉยผ่านไป
ลบลบได้บวก: “ฉันต้องการกระจก นายมีไหม สายไฟของฉันอยากแลกกระจก 5 แผ่น”
สาวน้อยพลังใจกัวเต๋อกัง: “ฉันมีสายไฟ ส่งให้คุณเลย ไม่ต้องให้วัตถุดิบฉันอีก เมื่อกี้ฉันใช้ไม้แค่ 5 ท่อนแลกขนมปังโฮลวีตคุณไปสามก้อน กำลังเกรงใจอยู่เลย”
ชีสวี่เลือกดีลกับสาวน้อยพลังใจกัวเต๋อกังทันที ข้อเสนออื่นไม่คุ้มเลย
แต่ก็ใช่ว่าจะเอาเปรียบชาวบ้านฟรี ๆ
พอดีเส้นหมี่แห้งที่ต้มไว้สุกแล้ว จึงถามว่า: “คุณมีชามหรือแก้วไหม”
สาวน้อยพลังใจกัวเต๋อกัง: “มีแค่แก้วใช้แล้วทิ้ง มีสองใบเลย ถ้าคุณต้องการก็เอาไปนะ”
[ผู้เล่นสาวน้อยพลังใจกัวเต๋อกังส่งของขวัญมาให้คุณ กรุณารับด้วย!]
ชีสวี่เก็บทั้งแก้วและสายไฟ จากนั้นใส่เส้นหมี่แห้งต้มสุกลงในแก้วให้เธอหนึ่งแก้ว แล้วส่งกลับไป
“อ๊ากกก! เส้นบะหมี่ร้อน ๆ! หอมจนฉันร้องไห้เลย ท่านเทพ ทำการค้าแบบนี้ขาดทุนแน่ ๆ เลยนะ! อื้อออ ฉันอยากกินมากแต่ฉันหน้าไม่กล้า!”
พายุหมุนดำไร้เทียมทาน: “ไม่เป็นไร รีบกินเถอะ เดี๋ยวเย็นหมด ถ้ามีเบาะแสการ์ดอัปเกรดพาหนะก็ช่วยแจ้งผมด้วย”
“ได้รับทราบค่า!
เดี๋ยวกินเสร็จจะไปถามคนอื่นให้ เทพท่านดังเกินไป ถ้าอยากได้วัตถุดิบอะไร อาจมีคนจงใจโก่งราคา ท่านส่งสิ่งที่ต้องการมาให้ฉันได้เลย ฉันเป็นกระจอกกระจ้อยยากจนแบบนี้ไปรับซื้อให้ รับรองได้ราคาต่ำสุดแน่นอน!”