จนกระทั่งได้ปะทะกับนักฆ่าองครักษ์ลับตัวต่อตัว เซิ่งหน่วนถึงได้เข้าใจว่าทำไมคนพวกนี้ถึงได้ทุ่มเงินมหาศาลเพื่อฝึกฝนองครักษ์ลับขึ้นมา เพราะ...มันดุดันเกินไปจริงๆ!
นางมีฝีมือที่สูบได้จากระบบ ฝีมือถือว่าดีพอตัวมาตลอด ยังมีฝ่ายบริการลูกค้าคอยช่วยระวังด้านหลังให้ แต่เพียงชั่วครู่ แสงเย็นเฉียบหลายสายก็พุ่งแทงมาพร้อมกัน นางออกแรงหลบสุดชีวิต แขนก็ยังถูกเฉือนเป็นแผลเลือดออก
แม้ฝ่ายบริการลูกค้าจะปิดกั้นความรู้สึกเจ็บปวดให้นางแล้ว แต่บาดแผลเลือดไหลไม่หยุด มองแล้วก็ยังน่าสะพรึงกลัว
ฝั่งเซิ่งหน่วนเต็มไปด้วยความระแวดระวัง ฝั่งตรงข้าม เซี่ยอวี่เฉินก็รู้สึกแปลกใจไม่น้อย
เซิ่งหน่วนผู้นี้ ไม่ใช่แค่บุตรีอนุของขุนนางชั้นห้าผู้เล็กน้อย ถูกเลี้ยงไว้ในเรือนหลังตลอด...นางมีฝีมืออันตรายขนาดนี้ได้อย่างไร ถึงขนาดถูกล้อมโดยองครักษ์ขนนกทั้งสี่คนยังสามารถหนีรอดออกมาได้ทั้งตัว
ด้านข้าง เงามืดเองก็มีบาดแผลติดตัว แต่เขาไม่ถอยหลังแม้ก้าวเดียว...
องครักษ์ขนนกหลายคนสังหารองครักษ์เงามืดที่ขวางหน้าจนสิ้น แล้วกำลังจะบุกไปข้างหน้า ขณะนั้นเอง ด้านหลังต้นไม้ใหญ่ก็มีเข็มเงินพวงหนึ่งถูกเหวี่ยงออกมาอย่างฉับพลัน
องครักษ์ขนนกกลุ่มนั้นร้องครางอย่างแผ่วเบาทันทีแล้วล้มลงกับพื้น
เซี่ยอวี่เฉินหันขวับไปทางต้นเสียง ก็เห็นซูหลวนรีบหลบกลับไปหลังต้นไม้...เขากระตุกมุมปาก ยกมือขึ้น งูขาวเล็กตัวนั้นก็พุ่งออกไปดุจลูกธนู ร่อนลงบนลำต้นไม้ตรงหน้าเซี่ยอวี่เฉินโดยตรง เงยหัวน้อยๆ ส่งเสียงขู่ฟ่อๆ มองซูหลวน
ซูหลวนตัวแข็งทื่อทันที ยกมือขึ้นอย่างว่าง่าย ไม่กล้าขยับอีกต่อไป
นางรู้ดี เซี่ยอวี่เฉินภายนอกดูใจดี แต่แท้จริงแล้วเป็นคนมือหนักและใจดำที่สุด ถ้านางยังกล้าเข้ามายุ่งอีก คิดว่าชีวิตนี้คงไม่รอดจริงๆ