เกี่ยววิญญาณผิดคน ฉันฉกหยกยมราชมานอนชนะ

ตอนที่ 34 มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล

7 นาที· 1.7K คำ

หลังมื้อเย็น ทุกคนกำลังจะกลับห้องไปล้างหน้าล้างตาเตรียมพักผ่อน จ้าวชุนเฟิ่งก็เรียกพวกเขาไว้

“ท่านแม่ ข้ามีเรื่องอยากปรึกษาท่านสักเรื่องเจ้าค่ะ”

พอทุกคนได้ยินว่าจ้าวชุนเฟิ่งมีเรื่องจะพูด ต่างก็พากันนั่งลงอีกครั้ง มารดาลู่เองก็นั่งลงตาม “มีเรื่องอะไรหรือ? ดึกป่านนี้แล้ว ทุกคนเหนื่อยมาทั้งวัน รีบพูดมาเถอะ”

“ท่านแม่ ท่านดูสิ ปีนี้เจ้าเป่าอายุหกขวบแล้ว พอผ่านปีใหม่ก็จะเจ็ดขวบ ข้าอยากส่งเขาไปเรียนที่สำนักศึกษาเจ้าค่ะ”

พอซุนซิ่วเหลียนได้ยินจ้าวชุนเฟิ่งพูดว่าจะส่งเจ้าเป่าไปเรียนหนังสือ นางก็ไม่เห็นด้วย ตอนนี้ในบ้านมีสามีของนางเป็นบัณฑิตอยู่คนเดียว ทุกคนต้องรัดเข็มขัดประหยัดกันอยู่แล้ว หากมีคนเรียนหนังสือเพิ่มอีกคน คงต้องรัดเข็มขัดไว้ถึงคอเป็นแน่

“พี่สะใภ้ใหญ่ เจ้าเป่าเพิ่งหกขวบเอง ส่งไปเรียนที่สำนักศึกษาตั้งแต่ยังเล็กเช่นนี้ ท่านทำใจได้หรือ?”

“มีอะไรต้องทำใจไม่ได้ เรียนหนังสือเป็นเรื่องดี น้องสามก็ไปเรียนที่สำนักศึกษาตอนอายุหกเจ็ดขวบไม่ใช่หรือ”

ซุนซิ่วเหลียนดึงเจ้าเป่าที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เข้ามาถาม “เจ้าเป่าเอ๋ย ไปเรียนหนังสือก็เหนื่อยมากนะ ต้องเข้าเรียนทุกวัน ท่องตำรา แล้วยังต้องพักอยู่ที่สำนักศึกษา กลับบ้านทุกวันไม่ได้ เนื้อที่ท่านอารองล่ามาได้ก็อดกินด้วย เจ้ายังอยากไปเรียนอยู่หรือไม่?”

เจ้าเป่าพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ข้าอยากไปเรียนหนังสือ ข้าอยากเขียนหนังสือเป็นเหมือนท่านอาสาม อยากสวมผ้าโพกศีรษะบัณฑิตกับเสื้อคลุมยาวด้วย”

ซุนซิ่วเหลียนไม่คิดเลยว่าเจ้าเป่าจะตอบว่าอยากไป นางนึกว่าเด็ก ๆ ย่อมติดแม่และชอบกินเนื้อ พอเป็นเช่นนี้จึงไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี

นางไม่รู้เลยว่าลู่ซุ่นกับจ้าวชุนเฟิ่งคุยกับเจ้าเป่าไว้ก่อนแล้วว่า ขอเพียงไปเรียนหนังสือ ของอร่อยในบ้านก็จะยกให้เขาก่อน โตขึ้นก็จะได้เป็นเหมือนท่านอาสาม ไม่ต้องทำงานทุกวัน ต่อให้สอบซิ่วไฉไม่ผ่าน ก็ยังหาเงินจากการเขียนหนังสือได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป