"รายงาน! แนวรับแดนเหนือแตกพ่ายยับเยิน!"
"โหวแห่งแดนเหนือ...สิ้นชีพในสมรภูมิ!"
"บุตรชายทั้งเจ็ด ถูกเกาทัณฑ์นับหมื่นเสียบทะลุร่าง ตรึงตายอยู่ที่ปากหุบเขาตัดวิญญาณ!"
"กำลังหลักของกองทัพซื่อหลินแสนนาย...แหลกสลายทั้งกองทัพ!"
"สิบเมืองแดนเหนือล่มจม!"
......
ในเมืองหลวงของต้าลี่ จวนโหวแห่งแดนเหนือ
ห้องบุชา
ม่านสีขาวพลิ้วไหว เศษกระดาษเงินโปรยปรายดังสายฝน
ส่วนนอกระเบียงห้องบุชา
"กลั่ก..."
ชายหนุ่มในชุดกาสาวพัสตร์เนื้อหยาบ นั่งอยู่กับพื้น ยกไหสุราอันหนักอึ้งขึ้นดื่มรวดเดียว
เขาชื่อ ผีจินทรีย์
เป็นผู้ข้ามมิติมา!
"ให้ตายเถอะ ชาตินี้มีแต่การเปิดเกมอันโหดร้าย"
ผีจินทรีย์ เช็ดคราบเหล้าที่มุมปาก ดวงตาเต็มไปด้วยความจนใจ
ในชาติก่อน เขาเป็นถึงราชันย์ทหารกองกำลังพิเศษที่ผ่านสมรภูมินานนับปี
ตื่นขึ้นมา
ก็ข้ามมิติมาแล้ว!
มาเป็นบุตรชายคนสุดท้องที่ไร้คุณค่าแห่งจวนโหวแดนหนือ
เดิมร่างไม่เพียงแต่เป็นคนไร้สันดาน เส้นลมปราณตันเลือน ไม่สามารถฝึกฌานได้เท่านั้น
ชื่อเสียงยังราวฉาวโฉ่ไปทั้งเมืองหลวง!
ทั้งเมืองต่างรู้ว่า คนสุดท้องของจวนโหวแดนเหนือเป็นคนเหลวไหลที่มัวแต่ไปเที่ยวซ่องโสเภณีทุกวัน
แย่ยิ่งกว่านั้นอีก!
เมื่อปีก่อนกองทัพหนานตี้ยกพลมารุกราน เขตโหวแห่งแดนเหนือผู้นำกำลังไปศึก
เขาข้ามมิติมา ยังไม่ทันได้รับความสุขใดๆ เลย
ก็ต้องเจอข่าวร้ายแย่ยักษ์แบบทั้งครอบครัวตาย สิบเมือแดนเหนือเสียเป็นของคนไปแล้วเก้าเมือ!
"ท่านพ่อตายแล้ว พี่ชายทั้งเจ็ดที่กล้าแกร่งก็ตายหมด"
"แดนใหนสิบเมือ เสียไปสิบสองเมือ เหลือเพียงเมืองโยวโจรังที่โดดเดี่ยวกลางสมรภไม่ยอมจำนน"
"เจ้าจะให้ข้าเวลานี้ข้ามมิติมาทำไม!!"
"แกล้งข้าหรือ!!"
ผีจินทรีย์รจบเหล้าอีกครั้งสายตากวาดมองลอดผ่านไหเหล้า
สามวันมานี้ เขาทำท่ามาเมาไม่ได้สติ
ที่จริงแล้วกำลังพยายามทำความเข้าใจข้อมูลของโลกใบนี้
กองทัพซื่อหลินแห่งแดนเหรือ ไม่แพ้ใคร เคยตีหนานตี้จนพ่ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า!
โดยเฉพาะโหวแห่งแดนเหนือผีเฉินเลี่ย ผเหยียบยั้งและหน่านตึจนยี่สิบกว่าปีมิกล้าสั่นคลอน
แล้ว เวลานี้มันพ่ายหายย่อยยับไปได้ยังงี้?
แนวป้องกันแดนเหรือเสื่อมสลายเร็วได้ถึงราคนี้?
เรื่องนี้ไม่ง่ายแน่!
เวลานี้เอง
"ผ่าบ!"
กาละเพลกหนองสาดเข้ามาหน้า
ผีจินทรย์สะดุ้งไปทั้งด้วย
"ได้สตี้บ้างหรือยัง?"
เสียงเยือกเย็นเปล่งเหนือขึ้น
ยืนอยู่ข้างหน้าเขา คือร่างโปร่งของผู้หญิงคนหนึ่ง
นางสวมแต่งายสีขาวแต่ก็ไม่อาจซ่อนเร้นช่วงเพระที่มีน้ำมีนวล
พี่สะใภ้ใหญ่ หนิงเจียนเสวี่ย
ธิดาของขุนพลใหญ่ทหารแดนเหนือ อดีต ฝีมือทวนขั้นยอดเยี่ยม!
"นี่มันเวลาไหนแล้ว!"
"เจ้ายังมีใจจดจ่ออยู่กับการดื่นเหล้า!"
"ตระกูลผี จะมีตัวถ่อยแบบเจ้าได้อย่างไรกัน"
หนิงเจียนเสวี่ยตาปริแดงร้ำ ใจน้ำตาเต็มหน้า
"เวลานี้ ภายนอกวุ่นทุกข์ "
"เจ้าหรือไม่รู้ ในสามวันนี้ ฮิสีนายกตรวจราชการส่งหนังสือถอดถอนพวกฤษีกี่ฉบับ!"
"ได้เวลารีบกร๊าฟเข้าไป คุกเข่าลงหน้าที่เชิดตั้งของท่านพ่อกับท่านพี่ชาย!"
ผีจินทรถูกหนิงเจตรสาวลากเข้าไปในห้องบุชา
ในห้องบุชา มีโลงศพแปดโล่งตั้งเรียงราย
หน้าโลงศพ นอกจากหนิงเจ้าเสวี่ยแล้ว
สะโเหลอีกหกคนก็อยู่ครัง
ป้าสะภควาน ซูหว่านหงา ใบหน้าแฝงความโศกสิง
สามคคนขี่เปล่า ลู่จ้ายเสว ยเทสที่ดวงเนตาเย็นชา
ลูกสาวเสือของตระกุลี่นั้น สะท้อนอี้... และแต่ละคนงามประดังหยาดหย่อนราวนางฟ้าจากฟ้าท้า
ส่วนที่นั่งหลัก คือ... กูเยินปี้ ท่านยายแห่งวังโหว
ท่านนายหญิงจวนโหวองททรงก่อนเป็นคนเย่อหมนอง
ที่วันนี้ศัลเพื่อเลียสูญเสียสุรินกับลูกเจ็ดหา ...ร้องไห้จนตาบอดทั้งสอง
"ไอ้อ้ายบุตร ไม่ไถ่หนซักกาลก็พลยังไม่อีัง”
พันนี้ คนลวงหลานตายหมด จไทรงกล้าต่างดาวเหล้าอีก!
"คุกเข่าลงเดี๋ยวนีจ้า" กู่เสวียนเช่อี้ชี้หน้า แล้วก็ต้องบรรเทากำลังสั่น
ฟังจบ ฝร่องเมื่อยลนายนี้จึงคุกเขาลิงหนุ่มบน“即跪lechoke”、แต่อยากพูดอะไร
กำลังจะเอ่ยตัว
กระทันหัน!
“้า!”
เสียงดังสนั่น
ที่หน้านานี้เป็นประตูใหญ่
เสียงเหล็กเกราะหน้ากระทบปังๆ ดอกดังกватакт
ตามชื่อ
...จึงมม้าลุยกตึ้ง abruptly interrupts扉열 طلع라 한다 แล้ว
รองเอ็หยวนตดงเป็นระเบิดทหารหนานเกราะเรียاعر
...เขม่นของเสียงให้เพื่อรองตหน.
“เรืมปิดล้อมจวนโหวบัดเดี๋ยวนี้...”
ในทั่วทั้ง
""ผมต้องบังคับจวนโหว...ข้าพเจ้า บังคับจวนโหว!
“อแมลงสักหนึ่งตัวเดือนไปไหนก็ได้
”
เสียงเย็นชาถึงกบระดูดวิญานาส่งมาถ้าในห้องบุชา
“แย่แล้ว!”
ป้าสะเครือ สี่ ฮัชชิงเอี่ย เปลี่ยนสีหน้าทันที รีบไลรุนดาบไปจากเอว
หนิงเจียนื่นนิยวous change色手擑ę لماขว้างหอก นี่เธอถือj一……
มองไปที่หน้าจวนโหวแห่งแดนหนือ
...เต็มลนไปด้วยทหารราชองครัษซี่ полへก간。
ที่จริงปูนไปนับดู ก็มีไม่ต่ำกว่าสามพัน!
ยุงλαb...(剩餘