ใครจะไปทำงานพิเศษในดันเจี้ยนมรณะกันล่ะ?

ตอนที่ 11 ค้อนมึนงง กลับมา!

6 นาที· 1.4K คำ

ซูเหอมองดูเวลารีเซ็ตสกิลสังหารนัดเดียวตายบนแผงสกิล

ยังเหลืออีกเกือบหนึ่งชั่วโมง

“รอคูลดาวน์เสร็จ แล้วค่อยออกไปฆ่าอีกตัว”

ซูเหอวางแผนเงียบ ๆ ในใจ

ใช้ได้ชั่วโมงละครั้ง เหลืออีกเก้าตัว แค่เก้าชั่วโมงก็ฆ่ามอนสเตอร์ตามภารกิจในหนึ่งวันได้

[ภารกิจหลัก: เอาชีวิตรอดสามวัน (72 ชั่วโมง) —— เวลาที่เหลือ: 58 ชั่วโมง 21 นาที]

“เวลาเหลือเฟือ”

นอกหน้าต่างมีเสียงกรีดร้องดังแว่ว ๆ มา ใกล้บ้างไกลบ้าง เหมือนมีใครบางคนวิ่ง ล้ม แล้ววิ่งต่อท่ามกลางหมอก

ซูเหอกำถุงมันฝรั่งแผ่นแน่น ไม่ให้ส่งเสียงแม้แต่น้อย

เธอไม่ได้ใจแข็ง

เธอแค่รู้ชัดเจนว่า ต่อให้วิ่งออกไปเธอก็ช่วยใครไม่ได้

จะว่ายังไงก็ได้ ว่าเธอเห็นแก่ตัว เธอก็แค่อยากเอาชีวิตรอดของตัวเองไว้

ซูเหอกดหน้าลงกับเข่า หลับตา

เสียงกรีดร้องนอกหน้าต่างดังซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหมือนทั้งเมืองกำลังคร่ำครวญ

ซูเหอไม่ฟังอีกต่อไป

เธอแค่อยากมีชีวิตรอดออกไปจากที่นี่

...

สองวันต่อมา

ซูเหอยืนอยู่ที่หน้าต่างชั้นสองของบ้านร้าง มองหมอกที่ค่อย ๆ จางหายไปด้านนอก แล้วถอนหายใจยาว ๆ

สองวัน

เธอใช้เวลาสองวัน พัฒนาผลของสังหารนัดเดียวตายจนถึงขีดสุด

ทุกครั้งที่คูลดาวน์สกิลหมด เธอก็เปิดใช้ซ่อนตัว

แอบไปยังย่านที่มอนสเตอร์หนาแน่นที่สุด หาตัวที่หลุดจากฝูง ลงมือสังหารนัดเดียวตาย แล้วรีบถอนตัวทันที

ตลอดกระบวนการไม่เกินสามสิบวินาที ฉับไวและคล่องแคล่ว เหมือนมีดที่ซ่อนอยู่ในความมืด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป