ใครจะไปทำงานพิเศษในดันเจี้ยนมรณะกันล่ะ?

ตอนที่ 36 เริ่มคลุ้มคลั่ง!

6 นาที· 1.4K คำ

ซูเหอก็ไม่ได้ตื่นตระหนกมากนัก

“เราอีกหนึ่งชั่วโมงก็กลับได้แล้ว จะแย่ไปได้สักแค่ไหนกัน”

น้ำเสียงของซูเหอเรียบนิ่งราวกับกำลังพูดว่าอากาศวันนี้ดี

“ไม่ว่าเลือดจันทร์คลั่งนี้จะน่ากลัวแค่ไหน ก็แค่ประคองตัวไปให้รอดหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น”

พูดจบไม่ทันไร ท้องฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนสี

หยุนไห่: พี่ครับ พี่อย่าพูดอีกเลย! ผมกลัว

ท้องฟ้าสีเทาหม่นที่เคยอยู่เหนือหัวทั้งคู่ ราวกับมีคนสาดเลือดสด ๆ ราดลงมา เริ่มจากเส้นขอบฟ้าทางทิศตะวันออก แผ่กระจายเข้ามาอย่างรวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

สีแดงถาโถมเข้ามาเหมือนคลื่นยักษ์ กลืนกินหมู่เมฆ กลืนกินแสงสว่าง กลืนกินทุกสิ่งที่เห็นอยู่ในสายตา

ไม่ถึงสิบวินาที โลกทั้งใบก็ถูกย้อมเป็นสีแดงฉาน

ดวงจันทร์ค่อย ๆ โผล่พ้นออกมาจากม่านฟ้าสีเลือด

มันไม่ใช่ดวงจันทร์ปกติอีกต่อไป หากแต่เป็นจานสีแดงขนาดมหึมาที่บีบให้หายใจไม่ออก ห้อยต่ำอยู่เหนือหัว ราวกับเอื้อมมือไปก็แตะถึง

แสงจันทร์ตกกระทบผิวหนัง ไม่ใช่สีขาวเงินเย็นเยียบ หากแต่เป็นแสงสีแดงอุ่น ๆ เหนียวหนืดราวกับเลือด

วินาทีที่แสงสีแดงนี้ต้องผิวของซูเหอ ห้วงความคิดลึก ๆ ก็เกิดความหงุดหงิดพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

ราวกับมีอะไรบางอย่างอยู่ในร่างกายของเธอ คัน ๆ ระคาย ๆ ยุแหย่ให้เธออยากทำอะไรสักอย่าง

อยากทำลาย อยากฉีกกระชาก อยากทุบทำลายความสวยงามทุกอย่างที่เห็นอยู่ตรงหน้าให้แหลกสลาย

ซูเหอรู้ตัวว่าผิดปกติ จึงกัดปลายลิ้นตัวเองดังโครก ความเจ็บปวดทำให้เธอรู้สึกตัวขึ้นมาบ้าง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป