ใครจะไปทำงานพิเศษในดันเจี้ยนมรณะกันล่ะ?

ตอนที่ 38 เม่นพุ่งชน เหยียบย่ำ

6 นาที· 1.3K คำ

ซูเหอถือยาป๊อกแป๊กเดินตรงไปหาเม่นหมายเลขหนึ่ง

“อย่าขยับ” เธอพูดเสียงเบา แล้วเทของเหลวสีทองลงบนฝ่ามือที่สวมถุงมือไว้

จากนั้นก็ทาให้ทั่วหนามเหล็กที่ตั้งชันอยู่บนสันหลังของเม่นหมายเลขหนึ่งทีละเส้น

ร่างของเม่นหมายเลขหนึ่งสะดุ้งเฮือก ส่งเสียงฮึดฮัดอย่างน้อยใจ “หัวหน้า ชาไปหมดแล้ว!”

“ทนไว้” ซูเหอทาต่อไปโดยสีหน้าไม่เปลี่ยน “ฉันกำลังเพิ่มบัฟให้แกอยู่”

เม่นหมายเลขหนึ่งไม่รู้ว่า “บัฟ” คืออะไร แต่ในเมื่อหัวหน้าบอกให้ทน ก็ทนไปก็แล้วกัน

มันกัดฟันแน่นอย่างดื้อดึง

ถ้าเม่นมีฟันให้กัดนะ

มันยืนนิ่งอยู่กับที่ ปล่อยให้ซูเหอทาของเหลวที่ชาและคันยิบ ๆ จนทั่วสันหลัง

ทาเสร็จ ซูเหอก็ตบคอหนา ๆ ของมันเบา ๆ “เสร็จแล้ว ไปยืนข้าง ๆ แล้วเรียกตัวต่อไป”

เม่นหมายเลขหนึ่งวิ่งเหยาะ ๆ ไปยืนข้างทาง ก้มลงดมหนามเหล็กบนตัวเอง แล้วเงยหน้าขึ้นร้องตะโกนใส่เม่นหมายเลขสองที่ยืนสั่นอยู่ข้างรั้ว “หัวหน้าเรียกแก! ไปเร็ว!”

เม่นหมายเลขสองหดคอ แต่ก็ยังเดินเข้ามาแต่โดยดี

ซูเหอทำแบบเดิมทีละตัว ๆ จนทายาป๊อกแป๊กลงบนหนามเหล็กบนสันหลังของเม่นเขี้ยวเหล็กหลายสิบตัวครบทุกตัว

ของเหลวสีทองซึมเข้าไปในร่องหนามเหล็ก ส่องประกายไฟฟ้าวับ ๆ ใต้แสงของพระจันทร์เลือด

พอทาตัวสุดท้ายเสร็จ ซูเหอก็ยืดหลังตรง มองดู “ผลงาน” ของตัวเองอย่างพอใจ

รถถังหนักหลายสิบคันที่สวมบัฟอัมพาต บรรจุกระสุนเรียบร้อย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป