ฉันโพสต์เช็กอินในฟอรัม แล้วถูกองค์จักรพรรดิทั้งหมื่นแดนจ้องดู

ตอนที่ 45 นี่หรือคือสิ่งที่เรียกว่าการสั่งสอนจากอาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิ?

7 นาที· 1.6K คำ

หลี่ซื่อหมินหลับตาลงครู่หนึ่ง

แม้เขาจะไม่เต็มใจยอมรับ

แต่ก็จำต้องยอมรับ

เขาเคยมีความคิดเช่นนั้นจริง ๆ…

นั่นคือบุตรชายคนโตของเขา เป็นบุตรคนแรกที่เขากับกวนอินปี้มีร่วมกัน

เขาเคยอุ้มเขา เคยสั่งสอนเขา เฝ้ามองเขาเติบโตจากเด็กตัวเล็ก ๆ จนมีรูปร่างหน้าตาเช่นทุกวันนี้

แม้องค์รัชทายาทจะมีข้อบกพร่องมากมาย แต่เขาจะทำใจได้อย่างไร?

“เรา…” สุดท้ายหลี่ซื่อหมินก็ยังกล่าวไม่ออก

ชุยอิงเอียงศีรษะเล็กน้อย น้ำเสียงเจือความเย็นชาอยู่บ้าง เอ่ยตรง ๆ ว่า

“หากพระองค์คิดจะปลดองค์รัชทายาท ก็จงรีบจัดการเสีย หากไม่คิดจะปลด ก็อย่าบีบคั้นเขาอีก…”

“เราบีบคั้นเขาหรือ? เราเคยบีบคั้นเขาตั้งแต่เมื่อใด?” น้ำเสียงของหลี่ซื่อหมินพลันดังขึ้น “องค์รัชทายาทเป็นบุตรสายตรงของเรา เราเพียงอยากช่วยเขา เคยคิดจะบีบคั้นเขาเสียที่ไหน?”

“ฝ่าบาทหลี่เอ่อร์ สิ่งที่พระองค์เรียกว่าช่วยเขา หมายถึงการจัดไท่จื่อเส้าซือและจั่วซื่อจื่อผู้กล้าทูลทัดทานอย่างตรงไปตรงมาไว้ข้างกายองค์รัชทายาทหรือ?”

“หรือหมายถึงการให้เหวยอ๋องย้ายเข้าไปประทับในตำหนักอู่เต๋อ ขยายความทะเยอทะยานของเขา เพิ่มระเบียบแบบแผนให้เขา กระทั่งครั้งหนึ่งยังอยู่เหนือกว่าตำหนักบูรพา จนทำให้เขาคิดว่าตนสามารถชิงตำแหน่งกับตำหนักบูรพาได้?”

น้ำเสียงของชุยอิงเย็นเยียบลงเช่นกัน

หากนี่คือการช่วยองค์รัชทายาท เช่นนั้นก็นับเป็นเรื่องน่าขันที่สุดในใต้หล้า

“เรา…เราเป็นโอรสสวรรค์ และยังเป็นเสด็จพ่อของเขา”

“เราจะตามใจให้เขาหมกมุ่นในสุรานารีไม่ได้ ยิ่งไม่อาจปล่อยให้เขากลายเป็นผู้ครองแผ่นดินที่โฉดเขลาไร้ความสามารถ”

“เราปฏิบัติต่อเขาอย่างเข้มงวด เพราะกลัวว่าเขาจะเดินผิดทาง”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป