กลับถึงบ้าน หลินชิวตัวน้อยก็รีบเล่าให้พ่อกับแม่ฟังอย่างดีใจว่าเธอได้รู้จักเพื่อนใหม่แล้ว
แม่หลินยิ้มเอ็นดู “เสี่ยวชิวได้เพื่อนใหม่แล้วเหรอ เก่งมากเลย แล้วเพื่อนชื่ออะไรจ๊ะ?”
“แม่คะ เธอชื่อโจวจินซี น่ารักมากเลย หนูชอบเธอค่ะ”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ” เสียงหัวเราะของพ่อหลินดังไปทั่วห้องโถง “ลูกสาวเรานี่เป็นพวกชอบคนหน้าตาดีจริง ๆ ด้วย”
“โจวจินซีเหรอ?”
แม่หลินพึมพำชื่อนั้นซ้ำสองสามครั้ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเธอรู้จักเด็กคนนี้
ตอนอายุ 3 ขวบ พ่อแม่ของเด็กหญิงหย่ากัน ต่างคนต่างออกไปทำงาน ไม่มีใครดูแล เธอจึงใช้ชีวิตอยู่กับคุณย่า
แต่แม่หลินเคยได้ยินปู่ย่าของหลินชิวเล่าว่า โจวจินซีเป็นเด็กผิวขาวสะอาดสะอ้าน คุณย่าก็ดีกับเธอมาก ไม่เคยให้ทำงานบ้าน แต่เด็กคนนี้รู้ความ มักเสนอตัวช่วยอยู่เสมอ
แม่หลินลูบหัวหลินชิว น้ำเสียงแฝงความเอ็นดูโจวจินซีอยู่เล็กน้อย “เสี่ยวชิวมีเพื่อนใหม่แล้วนะ งั้นเราต้องดีกับเธอให้มาก ๆ เลยนะ ปิดเทอมแล้วเราค่อยกลับมาเล่นกับเธออีก”
“เย้!”
ตั้งแต่นั้นมา หลินชิวก็กลับมาหาโจวจินซีทุกสัปดาห์
ตอนเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ในที่สุดคุณย่าของโจวจินซีก็เก็บเงินค่าเช่าบ้านในเมืองได้ครบ จึงพาโจวจินซีเข้าเมืองไปเรียน และเช่าบ้านอยู่แถวบ้านของหลินชิว
เด็กหญิงสองคนจึงเริ่มใช้ชีวิตตัวติดกันไม่ห่าง
……
ในห้องหนังสือ หลินชิวประคองใบหน้าแดงก่ำจากการร้องไห้ของโจวจินซี ก่อนยกมือเช็ดหยดน้ำตาที่ยังไม่แห้งตรงหางตา “ซีซี ไม่ร้องแล้วนะ”
“แฟนคลับยังรอเธอไลฟ์คืนนี้อยู่นะ ร้องจนตาบวมแล้วจะไม่สวยเอา”
“ชิวชิว… ขอบคุณนะ”
ริมฝีปากของโจวจินซีขยับเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร เธอเพียงพยักหน้าแรง ๆ “อืม ไม่ร้องแล้ว”
“โธ่ ระหว่างเราจะพูดเรื่องพวกนี้ทำไมกัน”
สิบกว่าปีที่ผ่านมา หลินชิวคอยเอาใจโจวจินซีในฐานะพี่สาวมาตลอด แต่ไม่เคยเป็นฝ่ายให้เพียงคนเดียว
สิ่งที่โจวจินซีมี หลินชิวก็ไม่เคยขาดแม้แต่น้อย เวลาโดนรังแก โจวจินซีก็เป็นคนแรกที่ลุกขึ้นมาปกป้องเธอ…
ซีซี…คู่ควรกับการที่เธอเอาใจจริง ๆ
……
สองทุ่ม โจวจินซีแต่งหน้าอ่อน ๆ สวมชุดเดรสสีขาว ผมยาวรวบขึ้นอย่างหลวม ๆ ปล่อยปอยผมหยักศกลงมาสองปอย ผิวขาวราวหิมะ ดวงตาใสเหมือนสายน้ำในฤดูใบไม้ร่วง
ตอนนี้เธอกำลังนั่งเกร็งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ราวกับเป็นสตรีมเมอร์หน้าใหม่ที่เพิ่งเปิดไลฟ์ครั้งแรก
“เริ่มไลฟ์” โจวจินซีสูดหายใจลึก ก่อนคลิกเมาส์เบา ๆ
[คบกันไหม: ซีซี ไม่ได้เจอกันนานเลย \(^o^)/~]
โจวจินซีเห็นข้อความบนหน้าจอแล้วชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มออกมา “เบบี๋คบกันไหมมารอแต่เนิ่น ๆ เลยเหรอ?”
[คบกันไหม: ใช่แล้ว ซีซีสวยกว่าเมื่อสองปีก่อนอีก!]
[เฟยหยาง666 เข้าห้องไลฟ์]
[ชอบกินไก่ทอด เข้าห้องไลฟ์]
[อาเจี๋ย เข้าห้องไลฟ์]
……
“ยินดีต้อนรับเบบี๋ทุกคนเข้าห้องไลฟ์ของซีซีนะ” ไม่ได้ไลฟ์มาสองปี โจวจินซีไม่คิดว่าจะยังมีคนเข้ามาดูมากขนาดนี้
[ชอบกินไก่ทอด: มีสตรีมเมอร์สวยขนาดนี้มาอยู่หมวดหน้าตาดีตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมทางการไม่แนะนำให้ฉันเร็วกว่านี้!]
[สตรีมเมอร์แซ่อะไร อยู่ที่ไหน มีแฟนหรือยัง? ฉันมีบ้านมีรถนะ]
[คนข้างบนทำอะไรน่ะ!]
[เฟยหยาง666: คุ้น ๆ อยู่นะ]
[คบกันไหม: ซีซีหันหลังให้แสง ห้องไลฟ์มืดไปหน่อย]
“……” โจวจินซีหดเท้าอย่างเก้อเขิน ก่อนตอบอย่างกระดากอายว่า “ยังไม่มีไฟเสริมอะไรพวกนั้น ตอนนี้มีแค่มือถือกับคอมพิวเตอร์…”
[ชอบกินไก่ทอด: ไม่มีอุปกรณ์อะไรเลยแต่ยังสวยขนาดนี้เหรอ? ฮือ ๆ ฉันจะตกหลุมรักหน้าสตรีมเมอร์แล้วนะ]
[เฟยหยาง666: เชี่ย! ฉันว่าแล้วว่าทำไมคุ้น ๆ เมื่อสองปีก่อนฉันยังทักแชตส่วนตัวไปหาสตรีมเมอร์เลย]
[สองปีก่อน? ไม่ใช่สตรีมเมอร์หน้าใหม่เหรอ?]
[น่าจะใช่มั้ง เห็นมีแฟนคลับเป็นแสน อาจเป็นเพราะเมื่อก่อนทางการไม่แนะนำก็ได้]
[@เฟยหยาง666 นายทักแชตส่วนตัวไปหาเธอว่าอะไร?]
“ไม่ถือว่าเป็นหน้าใหม่…”
[ไม่ถือว่าเป็นหน้าใหม่? หมายความว่ายังไง?]
[เฟยหยาง666: สตรีมเมอร์คนนี้เคยไลฟ์เมื่อสองปีก่อน แต่จู่ ๆ วันหนึ่งก็เลิกไลฟ์ไป วันแรกฉันยังถามอยู่เลยว่าจะกลับมาไลฟ์เมื่อไหร่]
[เฟยหยาง666: พอผ่านไปหลายวันก็ยังไม่ไลฟ์ ฉันเลยเลิกติดตามไป คิดซะว่ามีสตรีมเมอร์สาวสวยตั้งเยอะ ฮี่ ๆ]
[พูดแบบนี้แล้วฉันก็เหมือนจะจำได้อยู่บ้างนะ แต่ฉันได้ยินมาจากรายการ ‘นกแก้วเล่าเรื่อง’ เหมือนจะบอกว่ามีสตรีมเมอร์สาวคนหนึ่งหลอกเอาเงินจากพวกเสี่ยใหญ่กับเจ๊ใหญ่ในวงการ แล้วเอาไปซื้อบ้านซื้อรถ จากนั้นก็เลิกไลฟ์ไป]
โจวจินซี: ?
เธอซื้อบ้านซื้อรถเหรอ?
ทำไมเจ้าตัวถึงไม่รู้เรื่องเลยล่ะ?
“ฉันไม่ได้ซื้อบ้าน…” โจวจินซีกำลังจะอธิบาย แต่จู่ ๆ ก็มีข้อความหนึ่งลอยขึ้นบนหน้าจอ ทำเอาเธอสะดุ้ง
[ไม่ใช่ ๆ ก่อนหน้านี้ฉันก็เคยได้ยินเหมือนกัน จำได้แม่นเลย ที่สำคัญคือมีคนบอกว่าเธอถูกหลอกให้ไปต่างประเทศ แล้วโดนเอาไตไป… เข้าใจใช่ไหม!]
โจวจินซี: ไม่เข้าใจ…
[ชอบกินไก่ทอด: งั้นเรื่องนี้ต้องเป็นข่าวปลอมแน่ ๆ ดูสิ สตรีมเมอร์ก็นั่งไลฟ์อยู่ตรงนี้ดี ๆ]
[จริงด้วย พวกสตรีมเมอร์สายข่าวลือชอบพูดมั่ว]
[คบกันไหม: ยังไม่รู้จักพวกสตรีมเมอร์สายข่าวลืออีกเหรอ? อะไรเรียกกระแสก็พูดไปหมด ดูเอาสนุกก็พอ อย่าไปเชื่อจริงจัง]
[คบกันไหม: ซีซีของเราไม่ได้หลอกเอาเงิน ไม่ได้ถูกหลอก แค่มีธุระในชีวิตจริง ตอนนี้จัดการเสร็จแล้วก็กลับมาไลฟ์ไง]
โจวจินซีรู้สึกจุกในลำคอ เธอรีบปรับอารมณ์ ก่อนยิ้มแล้วพูดว่า “ขอบคุณนะ เบบี๋คบกันไหม”
“แต่…”
โจวจินซีลากเสียงยาวแล้วหยุดพูด ทำเอาคนในห้องไลฟ์ร้องเร่งกันใหญ่
[ชอบกินไก่ทอด: แต่ทำไม?]
[สตรีมเมอร์รู้ไหมว่าพูดค้างไว้แบบนี้มันทำฉันแทบตาย!]
[เฟยหยาง666: แต่? พูดต่อสิ สตรีมเมอร์]
[สตรีมเมอร์จะบอกว่ามีเรื่องพลิกอีกหรือเปล่า?]
[พลิกเหรอ? พลิกอีก? แล้วก็พลิกอีก?]
คบกันไหมมองเด็กสาวขี้เล่นน่ารักในจอ ซึ่งยังเป็นคนเดิมเหมือนเมื่อสองปีก่อน ในที่สุดก้อนหินในใจก็ร่วงลง
ทุกอย่างยังเหมือนเดิม ซีซีก็ยังเป็นซีซีคนเดิม แบบนี้การรอคอยของเธอก็คุ้มค่าแล้ว!
“อยากฟังไหม?”
โจวจินซียื่นนิ้วเรียวชี้ไปที่มุมซ้ายบน “งั้นกดติดตามสตรีมเมอร์ก่อนสิ”
[ชอบกินไก่ทอด: ฉันกดติดตามตั้งแต่เข้ามาแล้ว แบบนี้ขอฟังก่อนได้ไหม? (>ω・* )ノ]
[พี่ชาย นายเจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว!]
[เฟยหยาง666: กดติดตามแล้ว สตรีมเมอร์รีบพูดสิ]
[ฉันกดติดตามตรง ๆ แล้วซื้อป้ายแฟนคลับเพิ่มอีกอัน แบบนี้ฉันแซงคิวฟังได้ไหม สตรีมเมอร์?]
[ชอบกินไก่ทอด: ? ทำอะไรน่ะ! ไปต่อท้ายแถวเลย!]
“แค่ก ๆ!” โจวจินซีแกล้งกระแอมสองครั้ง ก่อนโน้มตัวเข้าใกล้กล้องอย่างกะทันหัน แล้วกระซิบอย่างมีลับลมคมในว่า
“ที่ฉันจะพูดก็คือ…”
[ชอบกินไก่ทอด: หยุด ๆ ๆ! อย่าเพิ่งพูด ขอชื่นชมความงามระดับล่มเมืองระยะประชิดก่อน!]
[คราวนี้ฉันเห็นด้วยกับไก่ทอด]
[มัวยืนอึ้งทำไม แคปหน้าจอสิ!]
[คบกันไหม: มัวยืนอึ้งทำไม แคปหน้าจอสิ!]
[สตรีมเมอร์เหมือนจะแต่งหน้าอ่อน ๆ ด้วย ตอนแรกฉันนึกว่าอยู่ไกลจากกล้องเลยมองไม่เห็นว่าแต่งหน้าจัด]
[พูดจริงนะ ฉันรู้สึกว่าอีกสองวันสตรีมเมอร์ต้องสร้างกระแสสะเทือนหมวดหน้าตาดีแน่ ๆ]