“ให้ตายสิ พี่สาว เห็นไหม ประกาศบนจอนี่บอกว่าโลกของเกมเอาชีวิตรอดแห่งชะตาชาติถูกตัดมาจากโลกแห่งความเป็นจริงของพวกเรา” จูเยี่ยนเยี่ยนชี้ประกาศบนจอโปร่งแสงตรงหน้าอย่างตกตะลึง แล้วบอกให้โม่ฉีหลินดู
โม่ฉีหลินไม่ได้มองจอ เพียงมองเธออย่างจนใจ
จอใหญ่ขนาดนี้ เว้นแต่ตาบอด ไม่อย่างนั้นจะมองไม่เห็นได้อย่างไร!
จูเยี่ยนเยี่ยนยิ้มเจื่อน ๆ ดูเหมือนพี่สาวจะดุเธออีกแล้ว
จูเยี่ยนเยี่ยนลูบจมูก ก่อนหันกลับไปสนใจประกาศบนจออย่างรวดเร็ว “ฉันว่าแล้วว่าทำไมในเกมเอาชีวิตรอดแห่งชะตาชาติถึงมีสิ่งของจากแคว้นชิวฉือ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง มิน่าศาสตราจารย์หลินตามหาซากแคว้นชิวฉือมาหลายสิบปีก็ยังไม่พบ ที่แท้เกมเอาชีวิตรอดแห่งชะตาชาติย้ายซากแคว้นชิวฉือเข้ามาตั้งนานแล้ว แต่พวกผู้ใหญ่ในกลุ่มสังเกตการณ์เดาเรื่องทั้งหมดนี้ได้อย่างไร แถมยังได้รับรางวัลชะตาชาติอีก เก่งจริง ๆ”
ทุกคนในกลุ่มสังเกตการณ์ต่างยิ้มกว้าง
พูดตามตรง พวกเขาเองก็ไม่คิดว่าจะเดาความจริงเบื้องหลังโลกของเกมเอาชีวิตรอดแห่งชะตาชาติถูก แล้วยังได้รับรางวัลชะตาชาติด้วย นึกว่ามีแต่ผู้เข้าแข่งขันเท่านั้นที่จะได้รางวัลเสียอีก
แต่ทำไมถึงเป็นเหมืองทองกันนะ?
หรือเป็นเพราะทะเลทรายมีทองคำมาก?
ผู้ชมเองก็ตื่นเต้นกันไม่น้อย
“ให้ตายเถอะ เรื่องจริงนี่นา ไม่ใช่โลกเสมือน แต่เป็นโลกจริง แถมยังถูกตัดมาจากโลกแห่งความเป็นจริงของพวกเราอีก!”
“ฮ่า ๆ คนที่เพิ่งสงสัยพวกผู้ใหญ่ในกลุ่มสังเกตการณ์ไปเมื่อกี้อยู่ไหน รีบออกมาให้ฉันดูหน่อยสิว่าหน้าโดนตบจนเละหรือยัง!”