โม่ฉีหลินมองซากศพแห้งตรงหน้า
แน่นอนว่าเธอรู้ตั้งแต่ตอนกระโดดลงมาแล้ว เห็นซากศพแห้งเหล่านี้ปุ๊บก็เข้าใจทันที
ซากศพแห้งเหล่านี้ล้มระเนระนาด มองแวบแรกดูยุ่งเหยิงมาก
แต่หากสังเกตให้ดี จะพบว่าตำแหน่งที่พวกเขาอยู่มีแบบแผนพอดี คืออยู่ตรงมุมทั้งแปดของถ้ำ เชื่อมโยงกันเป็นตำแหน่งทั้งแปดตามแผนผังปากว้า
นอกจากนี้ สีหน้าของซากศพแห้งเหล่านี้บิดเบี้ยวอย่างน่าสยดสยอง ท่วงท่าพิกลพิลึก แต่กลับไม่มีบาดแผลภายนอกแม้แต่น้อย แสดงว่าพวกเขาขาดอากาศหายใจตายตั้งแต่ยังมีชีวิต
ถ้าอย่างนั้นก็เกิดคำถามขึ้นมา ว่าในสถานการณ์แบบใดคนจำนวนมากถึงจะยืนอยู่ตรงตำแหน่งปากว้าแล้วขาดอากาศหายใจตายพร้อมกันได้ คำตอบมีเพียงอย่างเดียว นั่นคือการบูชายัญทั้งเป็น!
จากภาพภายในถ้ำแห่งนี้ ประกอบกับทิศทางของพื้นที่ราบกว้างด้านนอก เธอจึงนึกถึงบันทึกเกี่ยวกับค่ายกลเก้าคูณเก้าทะยานสวรรค์ในเคล็ดวิชาฮวงจุ้ยหยินหยางสิบหกอักษรขึ้นมาได้ทันที
จากนั้น หลังจากจูเยี่ยนเยี่ยนจำแนกที่มาของซากศพแห้งเหล่านี้ได้ เธอก็นับจำนวนคร่าว ๆ ก่อนยืนยันในที่สุดว่านี่คือหนึ่งในจุดค่ายกลของค่ายกลเก้าคูณเก้าทะยานสวรรค์จริง ๆ
เห็นโม่ฉีหลินไม่สนใจตัวเองอีกแล้ว จูเยี่ยนเยี่ยนก็ห่อเหี่ยวลง «พี่สาว อยากฟังคุณพูดสักประโยคแทบเป็นไปไม่ได้เลย...»
ผู้ชมต่างพากันพยักหน้ารัว ๆ
นั่นสิ ตั้งแต่เธอเข้าร่วมเกมเอาชีวิตรอดแห่งชะตาชาติ พวกเขาก็ไม่ได้ยินเธอพูดอีกเลย
แม้ภายหลังจูเยี่ยนเยี่ยนจะมา แล้วในที่สุดเธอก็ยอมพูด แต่จนถึงตอนนี้รวมกันแล้วยังไม่ถึง 20 คำ ต่างอะไรกับไม่พูดกันล่ะ