จากนั้นเธอก็รีบหมอบลงอีกครั้งโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เพราะทรายดูดกับเศษหินกำลังถาโถมลงมา
เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นเพียงไม่กี่วินาที แต่กลับทำให้กลุ่มสังเกตการณ์และผู้ชมตะลึงจนพูดไม่ออก
มีเพียงชูหยวนเหยียนที่ปรบมือด้วยรอยยิ้ม «สวยงาม! ที่ฉันเดาไว้ไม่ผิดจริง ๆ เธอมีพื้นฐานด้านการต่อสู้ ไม่สิ ไม่ใช่แค่มีพื้นฐานแล้ว ควรพูดว่าฝีมือของเธอเก่งมาก อย่างน้อยท่าที่เธอบิดเอวหมุนตัวกลางอากาศเพื่อปรับท่าทางและผ่อนแรงกระแทกตอนตกลงมาเมื่อกี้ ฉันทำไม่ได้แน่»
«บ้าเอ๊ย บ้าเอ๊ย นี่โม่ฉีหลินจริง ๆ เหรอ? บอกฉันทีว่านี่คือโม่ฉีหลินจริง ๆ ใช่ไหม?»
«ฉันเองก็แทบไม่อยากเชื่อ เธอเป็นผู้หญิงนิสัยร้ายเอาแต่ใจคนนั้นจริง ๆ เหรอ?»
«อ๊ากกก เท่มาก ท่าหมุนตัวกลางอากาศเมื่อกี้เท่สุด ๆ!»
«นั่นสิ เธอเก่งขนาดนี้ ทำไมไม่ไปเล่นฉากบู๊ กลับไปรับแต่บทตัวร้ายน่ารังเกียจล่ะ?»
«ก็บอกแล้วไงว่าเธอไม่มีทีมผู้จัดการส่วนตัว เธออยู่ใต้สังกัดทีมผู้จัดการของกู้เปาจู่ คิดว่าฆาตกรอย่างกู้เปาจู่จะหาบทที่คนชอบให้เธอเล่นหรือไง?»
«ฉันตัดสินใจแล้ว! ตั้งแต่นี้ไป โม่ฉีหลินคือคนโปรดคนใหม่ของฉัน!»
«ฉันด้วย ไม่ว่าเมื่อก่อนเธอจะทำอะไร ฉันก็ไม่สนแล้ว ยิ่งกว่านั้น เรื่องที่เธอเคยทำกับกู้เปาจู่เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า ตอนนี้ใครจะไปรู้แน่ชัด?»
ผู้ชมส่วนใหญ่ตกหลุมรักโม่ฉีหลิน มีเพียงคนที่เกลียดชังเธอส่วนน้อยที่ยังคงหาเรื่องไม่เลิก
ทะเลทราย
ทรายดูดกับเศษหินที่ไหลทะลักลงมา ทับร่างโม่ฉีหลินจนมิด
โชคดีที่ร่างกายของเธอมีสมรรถภาพแบบเสี่ยวเกอ แถมยังพัฒนาขึ้นไปอีกระดับ นอกจากรู้สึกเจ็บกับไม่สบายตัวอยู่บ้างแล้วก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น