ฝนดำแห่งความหนืดเทลงมาราวกับฟ้าถล่ม ทั่วทั้งคืนไม่หยุดยั้ง
รุ่งเช้ากลับเป็นวันสดใสอีกครั้ง
แสงแดดแผดเผาทะลุชั้นเมฆ ไอน้ำจากพื้นชื้นระเหยเป็นคลื่นความร้อนบิดเบี้ยว
อุณหภูมิพุ่งสูงขึ้นอย่างน่าตกใจ ลู่หนานเกอวัดอุณหภูมิกลางแจ้ง ปรอทชี้ไปที่ 48 องศา
บนโซฟา ร่างของฉือหยานโจวยังร้อนระอุจนน่ากลัว
"ดึงไว้ไม่ได้แล้ว" เสียงของฉืออีแหบพร่า "ไข้ของคุณหนูขึ้นไป 40 องศาแล้ว ต้องหาหมอให้ได้"
กู้ฉีจ้องแผนที่ ปลายนิ้วลากไปมาระหว่างเมืองหนานกับเมืองข้างหน้า "เราอยู่ไกลจากเมืองถัดไปกว่าเมืองหนานเสียอีก ถอยกลับไปเมืองหนานดีกว่าไหม?"
"จะชักช้าอะไรอีกล่ะ!" เหอจัวเอาหัวโขกขอบกระจกรถเบา ๆ "ร้อนอย่างนี้ต่อไป พี่หยานสมองจะไหม้เอา!"
"ถอยไปแล้วจะหาหมอเจอแน่เหรอ?" เสียงของลู่หนานเกอเบามาก
แต่ทำให้ทั้งรถเงียบกริบ "ถ้าผิดพลาดล่ะ? ถ้าเจอคลื่นซอมบี้อีกล่ะ ใครจะรับประกันได้ว่าจะปกป้องฉือหยานโจวที่สลบไม่รู้เรื่องอยู่ตอนนี้ได้?"
ลู่ซีฉือคิดถึงคำพูดของน้องสาวและน้องชาย ส่วนใหญ่แล้วฉือหยานโจวกำลังตื่นพลังพิเศษอยู่แน่ ๆ จึงเอ่ยเสริมเบา ๆ "ฉันว่า... หนานหนานพูด... มีเหตุผล"