ตัวประกอบสาวแสนสวย กลายเป็นขวัญใจคนทั้งหลายได้อย่างไร

ตอนที่ 34 บำเพ็ญเซียน 12

6 นาที· 1.4K คำ

ทั้งสองออกจากสำนัก

เมื่อมาถึงเมืองชิงเหยียน ฟ้าก็มืดแล้ว

เมืองนี้เล็กกว่าที่หลินอู้คิดไว้

ถนนสายหลักทอดจากตะวันออกจรดตะวันตก ร้านรวงสองข้างทางส่วนใหญ่ปิดประตู เหลือเพียงโคมสองดวงแขวนอยู่ใต้ชายคา แสงสลัวเหลืองอ่อน บนถนนแทบไม่มีผู้คน นอกจากพวกเขาสองคน

“เหตุใดบนถนนจึงไม่มีผู้คนเลย?” หลินอู้กวาดตามองไปรอบ ๆ

“เกิดเรื่องขึ้น ย่อมไม่มีใครกล้าออกมา” เสิ่นหลิ่นเดินอยู่ข้างนาง ฝีเท้าไม่เร่งร้อน

“ปกติเจ้าไม่ค่อยออกจากสำนักใช่หรือไม่?”

“อืม ข้าไม่ค่อยได้ออกไปจริง ๆ”

เสิ่นหลิ่นเหลือบมองนางด้านข้าง อ้าปากเหมือนอยากพูดบางอย่าง แต่ก็หุบปากลงอย่างรวดเร็ว

จากนั้นเขาก็เอื้อมมือมาจับไหล่นางไว้ แล้วดึงขึ้น

ภาพตรงหน้าหลินอู้พร่าเลือน พอตั้งหลักได้อีกครั้งก็พบว่าตนอยู่บนหลังคาแล้ว เสิ่นหลิ่นดึงนางให้นั่งยอง ๆ ก่อนชี้ลงไปด้านล่าง

หลินอู้ก้มมองตาม

ซากศพเดินได้สามถึงห้าตนไม่รู้โผล่มาจากที่ใด ฝีเท้าลากไปกับพื้น ใบหน้าเขียวซีด เบ้าตาลึกโหล เดินโซเซไปตามถนนราวกับถูกบางสิ่งชักนำให้มุ่งไปทางเดียวกัน

นางกำชายแขนเสื้อแน่น

เสิ่นหลิ่นกดเสียงต่ำ “ตามไป”

หลินอู้กำลังจะบอกว่าตนไม่เคยฝึกวิชาตัวเบา ไม่อาจเหินข้ามชายคาได้

แต่เขาก็สอดมือข้างหนึ่งเข้าใต้ข้อพับเข่านาง อีกข้างโอบแผ่นหลัง ก่อนจะอุ้มนางขึ้นแนบอกในท่าอุ้มพาดแขน

นางเบาจนแทบไม่เหมือนคน แม้มีเสื้อผ้ากั้นก็ยังสัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มในอ้อมแขน อีกทั้งยังมีกลิ่นหอมจาง ๆ ลอยกรุ่นเข้าจมูกเขา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป