ตัวประกอบสาวแสนสวย กลายเป็นขวัญใจคนทั้งหลายได้อย่างไร

ตอนที่ 46 บำเพ็ญเซียน 24

8 นาที· 1.8K คำ

แต่เฉินหลาน...

นางหลุบตาลง ปลายนิ้วขยุ้มชายแขนเสื้อโดยไม่รู้ตัว ในใจรู้สึกอาลัยอยู่บ้าง

เฉินหลานเป็นเพียงเศษเสี้ยววิญญาณ หากไม่ชิงร่างผู้อื่นมา เขาก็คงมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน

ระหว่างที่นางกำลังเหม่อลอย จู่ ๆ ซวงเสวียนก็ยื่นมือมาแตะจี้หูข้างซ้ายของนาง

ลูกปัดสีแดงชาดไหวเบา ๆ ที่ปลายนิ้วของเขา นิ้วมือของเขาเฉียดผ่านติ่งหูนาง ก่อนจะหยุดชะงักไปชั่วขณะ

“ต่างหูชิ้นนี้” เขาถามด้วยความสงสัย “ดูคล้ายศาสตราวิเศษป้องกันชั้นยอด ใครเป็นคนมอบให้เจ้าหรือ?”

หลินอู้สะดุ้ง เงยหน้าขึ้นฉับพลัน ดวงตาชื้นวาว

นางบีบจี้หูเบา ๆ ผ่านไปครู่ใหญ่จึงเอ่ยเสียงแผ่วว่า “สหายคนสำคัญมอบให้เจ้าค่ะ”

ซวงเสวียนมองนาง แล้วก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ

……

จอมมารเหยียบย่างขึ้นสำนักอวี้ซวี

ชายเสื้อคลุมกับเส้นผมสีแดงคล้ำลากไปตามขั้นบันไดหินหยกขาว เขาเดินทอดน่องขึ้นไปอย่างเชื่องช้า

เมื่อถึงยอดบันได เขามองประตูศิลามหึมาที่สลักคำว่า ‘สำนักอวี้ซวีไท่ซ่าง’ ไว้ ก่อนสะบัดมือ หมอกดำพุ่งกระแทกประตูศิลา

เสียงตูมดังสนั่น ประตูศิลาพังทลายลงในพริบตา เศษหินร่วงกระจายเกลื่อนขั้นบันไดหยกขาว

จากนั้นเขาก็เดินอาด ๆ เข้าไปในสำนักอวี้ซวี

เสียงระฆังเตือนภัยดังก้องไปทั่วทั้งสำนัก

เหล่าศิษย์และผู้อาวุโสจากยอดเขาต่าง ๆ ทะยานกระบี่ขึ้นสู่ฟ้า แล้วตั้งขบวนบนลานกว้างของสำนัก

จอมมารยืนอยู่กลางลาน ก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว แผ่นศิลาที่อยู่ใต้เท้าแตกร้าวเป็นใยแมงมุม

เหล่าศิษย์เห็นดังนั้นก็สบตากัน ก่อนจะพากันล้อมเข้ามา แสงกระบี่พรูดุจห่าฝน

จอมมารไม่แม้แต่จะกะพริบตา หมอกดำทะลักออกจากร่าง แสงกระบี่ทั้งหมดแตกสลายเป็นผุยผงรอบกายเขา ส่วนเหล่าศิษย์ถูกคลื่นพลังจากการปะทะซัดกระเด็นไปกระแทกหน้าผา

“ซวงเสวียน!” เขาตะโกนก้องจากกลางลาน “ส่งคู่บำเพ็ญของจอมมารผู้นี้ออกมา! ไม่เช่นนั้น ข้าจะสังหารคนทั้งสำนักอวี้ซวีของเจ้า!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป