ทะลุมิติยุคเจ็ดศูนย์ ฉันเลือกหนุ่มบ้านนาที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่บ้าน

ตอนที่ 30 ไม่เอา

7 นาที· 1.5K คำ

เซวียเยี่ยนสะดุ้งราวกับถูกลวก เขาตรงไปที่โต๊ะแล้วคว้าจับงูตรงจุดเจ็ดชุ่น งูดิ้นพล่านอยู่สองครั้งก่อนจะสิ้นใจ

เขายืนนิ่งอยู่กับที่อย่างลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปหาลู่เจียเจีย แล้วยกงูในมือขึ้นถามว่า “เอาไหม?”

ในยุคนี้แค่จะมีชีวิตอยู่ก็ลำบากกันมากแล้ว น้ำแกงงูบำรุงร่างกายได้ดี ยิ่งใกล้ถึงฤดูเก็บเกี่ยวแล้วด้วย คงมีคนไม่มากนักที่จะปฏิเสธเนื้อแบบนี้ เซวียเยี่ยนก้าวเข้าไปใกล้อีกก้าว

ลู่เจียเจียตกใจจนรีบถอยหลัง ใบหน้าซีดเผือด เธอโบกมือรัว ๆ “ฉันไม่เอา ไม่เอา รีบเอามันไปเลย!”

งูตัวที่อยู่ในหลุมครั้งก่อนทิ้งบาดแผลทางใจไว้กับเธออย่างหนัก แม้แต่ตอนนี้ลู่เจียเจียยังนึกถึงสัมผัสของเกล็ดงูที่เสียดสีกับผิวได้

เธอได้แต่เกลียดที่ขาตัวเองวิ่งไม่ได้ ถ้าวิ่งได้ เธอคงเผ่นหายไปจากห้องนี้นานแล้ว

เมื่อเห็นว่าลู่เจียเจียรังเกียจงูตัวนี้มาก เซวียเยี่ยนจึงเล็งไปที่ตะกร้าสะพายหลังของตัวเอง แล้วโยนมันลงไปได้อย่างแม่นยำ

ลู่เจียเจียยืนนิ่ง ดวงตากลมโตดำขลับเบิกกว้าง ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี บนโต๊ะยังมีร่องรอยที่งูเลื้อยผ่านอยู่

แค่คิดถึงเรื่องนั้น เธอก็ทั้งกลัวทั้งอยากอาเจียน

ปฏิกิริยาทางร่างกายยากจะควบคุม ลู่เจียเจียขยับไปทางโต๊ะอย่างยากลำบาก พลางกวาดตามองเพดานว่ามีงูตัวอื่นอยู่หรือเปล่า

เซวียเยี่ยนมองตามสายตาของลู่เจียเจีย เขาเงียบไปหลายวินาที ก่อนจะเดินเข้าไปถอดเสื้อตัวนอก แล้วช่วยเธอเช็ดโต๊ะ

ข้างในเซวียเยี่ยนสวมเสื้อกล้ามสีดำ ไหล่กว้างเอวสอบ ต่างจากคนอื่นที่ฝึกมาแค่ท่าทาง ทุกส่วนของร่างกายเขาแฝงไว้ด้วยพละกำลังที่พร้อมระเบิดออกมา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป