“รั่งรั่ง ลูกรู้จักกับเด็กบ้านตระกูลเฉียวคนนั้นเหรอ?”
เจียงรั่งรั่งชะงักไป: [แปดแปดแปด รีบตรวจดูทีว่าพ่อฉันรู้ไปถึงไหนแล้ว]
【พ่อพระเอกบอกพ่อเธอว่าอยากให้เธอกับพระเอกหมั้นกัน เอ่อ... ในเนื้อเรื่องเดิมไม่มีช่วงนี้นี่นา...】
หางของแปดแปดแปดกระดิกเร็วขึ้นเรื่อย ๆ พัฒนาการตอนนี้ต่างจากต้นฉบับไปมากทีเดียว
เจียงรั่งรั่งถอนหายใจอย่างโล่งอก หมั้นกันนี่เอง ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีอะไรแล้ว
“หนูกับเฉียวอี้โจวอยู่ห้องเดียวกันค่ะ เรากำลังคบกันอยู่ มีอะไรเหรอคะพ่อ”
เธอเลือกพูดความจริง
สายตาของทุกคนในครอบครัวพลันหันมาจับจ้องเธอ
“รั่งรั่ง นี่ลูกแอบคบกันตั้งแต่ยังเรียนอยู่เหรอ!” นี่คือเจียงเหยาเหยา
“คบกันมานานแค่ไหนแล้ว?” นี่คือเจียงหลิ่น
“คุณคะ ตระกูลเฉียวไหนเหรอ?” ซูหว่านฉิงถามเจียงซาน
ส่วนคุณพ่อเจียงดูเหมือนจะโล่งอกไปมาก แค่รักกันทั้งสองฝ่ายก็พอแล้ว เขาไม่ได้คิดจะขายลูกสาวเพื่อความก้าวหน้าของครอบครัวตัวเอง
“วันนี้เฉียวเจิ้นกั๋วโทรหาผมกะทันหัน เสนอเรื่องแต่งงานของลูก ๆ บอกว่าอยากให้ลูกชายคนเดียวของเขาหมั้นกับรั่งรั่ง”
พอเจียงซานพูดจบ ซูหว่านฉิงก็ไม่เห็นด้วยขึ้นมาทันที
“ลูกชายคนเดียวอะไรกัน? เขากล้าพูดออกมาได้ยังไง ภรรยาคนแรกของเขามีลูกแค่คนเดียวก็จริง แต่ข้างนอกไม่รู้ว่ามีอีกกี่คน ฉันไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้”
เจียงหลิ่นพยักหน้าเห็นด้วย “คุณเฉียวเจ้าชู้จริง ๆ ไม่แน่ว่าข้างนอกอาจมีลูกนอกสมรสก็ได้”
เจียงเหยาเหยาก็ขมวดคิ้ว “ไม่ได้หรอก ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น ถ้าวันหน้าคุณชายเฉียวเจ้าชู้เหมือนพ่อขึ้นมา แล้วรั่งรั่งจะทำยังไง?”