ได้ยินเสียงตะคอกของประธานหลี่ ใบหน้าของหลิงจื่อเย่าก็ฉายแววหวาดกลัวขึ้นมา
เขากลัวขึ้นมาจริง ๆ แล้ว
ประธานหลี่เป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัท ปกติก็พูดจาดีกับเขาเสมอ ต่อให้ก่อนหน้านี้เขาเคยก่อเรื่องไว้บ้าง ประธานหลี่ก็ยังช่วยจัดการให้
แล้วตอนนี้กลับพูดกับเขาด้วยท่าทีแบบนี้เนี่ยนะ?
ดูท่าตระกูลฟางจะสำคัญมากจริง ๆ
หลังจากด่ากราดเสร็จ ประธานหลี่ก็กำชับอีกสองสามประโยค ก่อนผู้ช่วยหนุ่มจะวางสาย
สีหน้าของเขาย่ำแย่ยิ่งกว่าคนกำลังร้องไห้เสียอีก
“พี่หลิง เรารีบออกจากโรงพยาบาลแล้วไปตระกูลฟางกันเถอะ! ไม่อย่างนั้นทางประธานหลี่เราคงอธิบายอะไรไม่ได้จริง ๆ!”
“……”
คราวนี้หลิงจื่อเย่าไม่ได้เถียง หัวใจเต้นรัวเร็ว ความรู้สึกกระวนกระวายทำให้เขาอยากอาเจียน
……
ภายในห้องนอนของตระกูลฟาง
ฟางฉางไถหน้าจอโทรศัพท์ดูคลิปวิดีโอสั้น ๆ ที่ผู้คนร่ำไห้กล่าวหาอย่างเจ็บปวด สีหน้าของเขาค่อนข้างประหลาด
เพราะในวิดีโอบางคลิป คนพวกนั้นชมเขาเสียเลิศลอย ราวกับบนฟ้าไม่มีใครเทียบ บนดินก็หาใครเหมือนไม่ได้
พวกเขาบอกว่าเขาเป็นฮีโร่ผู้กำจัดภัยให้ประชาชน เป็นพลเมืองดีที่กล้าหาญช่วยเหลือผู้อื่น แถมยังเป็นแม่พระผู้ช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยากอีกต่างหาก
คำชมสารพัดแบบนี้ทำฟางฉางเขินอยู่ไม่น้อย
“หรือว่าฉันจะเป็นคนดีขนาดนั้นจริง ๆ?”
ติ๊ง!
ขณะที่ฟางฉางกำลังสงสัยในตัวเอง โทรศัพท์ก็แจ้งเตือนข้อความใหม่ขึ้นมา