ฉันคือลูกบุญธรรมชาเขียว! พี่ชายคือบุตรแห่งชะตาหรือ?

ตอนที่ 15 หน้าหนาหน่อยได้ไหม

6 นาที· 1.3K คำ

“หรูเยียน...”

เมื่อเห็นลูกสาวของตัวเองดูเปล่งประกายจับตา พ่อหลิ่วก็เผยสีหน้าภาคภูมิใจ

จากนั้นก็ยิ้มพลางเอ่ยว่า “พอดีเลยที่ลูกมาแล้ว มาคุยกับเสี่ยวฉางให้หายคิดถึงสิ พวกเธอสมัยเด็กสนิทกันมาก แทบอยากอยู่ด้วยกันทุกวันเลย ฮ่า ๆ ๆ”

พอแม่ฟางเห็นหลิ่วหรูเยียนปรากฏตัว แววตาก็ฉายความพึงพอใจออกมาเช่นกัน

เด็กผู้หญิงแบบนี้แหละถึงจะคู่ควรกับลูกชายแสนดีของเธอ

“อืม...”

หลิ่วหรูเยียนพยักหน้าเบา ๆ แล้วเดินไปหาฟางฉาง ก่อนยื่นมือออกไป

“สวัสดี ฟางฉาง ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ...”

เสียงของหลิ่วหรูเยียนไพเราะเสนาะหู ราวกับสายลมวสันต์ที่พัดแผ่วเบา ชวนให้คนรู้สึกดีด้วย

แต่ฟางฉางไม่ได้หลงกลท่าทีนี้ เพราะเขามองเห็นชัดเจนถึงความรังเกียจที่ซ่อนอยู่ในดวงตาคู่งามของหลิ่วหรูเยียน!

เป็นตัวร้ายตัวเล็ก ๆ ก็ต้องรู้ตัวว่าเป็นตัวร้ายตัวเล็ก ๆ สิ

ฟางฉางยื่นมือออกไปเช่นกัน พร้อมยิ้มอย่างสุภาพ “สวัสดี คุณหลิ่ว...”

ทั้งสองจับมือกันเบา ๆ ฟางฉางสัมผัสได้ถึงความเย็นและนุ่มนิ่ม แม้สัมผัสจะดี แต่เขาก็ไม่ได้คิดจะดื่มด่ำ แค่จับมือกันพอเป็นพิธีแล้วก็ปล่อย

“จริงสิ!”

แม่ฟางเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงรีบพูดว่า “เสี่ยวฉาง คนเยอะขนาดนี้ เดี๋ยวลูกคงต้องทักทายคนไม่หยุด เอาอย่างนี้ ลูกพาหรูเยียนไปหาอะไรดื่มตรงนั้นก่อนนะ”

เมื่อเห็นแม่ฟางส่งสายตาให้ตัวเองไม่หยุด ฟางฉางก็พยักหน้า แล้วผายมือเชิญหลิ่วหรูเยียน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป