หลิงจื่อเย่ากวาดตามองเหล่าแฟนคลับที่ทยอยมาถึง ดูเหมือนที่นั่งที่เหลืออยู่จะไม่พอเสียแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น คนที่นั่งกินข้าวอยู่ตอนนี้ก็ไม่ใช่แฟนคลับสักหน่อย เขาจึงหันไปสั่งผู้ช่วยคนสนิทว่า “เคลียร์พื้นที่”
“ได้เลยครับ”
ผู้ช่วยตัวน้อยพยักหน้า
ดารามาที่นี่แล้วสั่งเคลียร์พื้นที่ ไม่ใช่เรื่องปกติหรอกหรือ?
ผู้ช่วยตัวน้อยส่งสัญญาณให้บอดี้การ์ดทันที เพื่อให้พวกเขาไปเคลียร์พื้นที่
บอดี้การ์ดหลายสิบคนคุ้นมือกับเรื่องแบบนี้ดี จึงเริ่มไล่คนที่กำลังกินข้าวอยู่
“ขอโทษนะครับคุณผู้ชาย รบกวนออกไปด้วยครับ”
“ทำไมผมต้องออกไปด้วย?”
เมื่อเห็นบอดี้การ์ดยืนอยู่ตรงหน้า แม้พนักงานออฟฟิศคนนั้นจะรู้สึกหวั่นใจอยู่บ้าง แต่ก็ยังตอบกลับอย่างแข็งกร้าว “ผมกำลังกินข้าวอยู่ที่นี่ แล้วคุณมีสิทธิ์อะไรมาสั่งให้ผมออกไป?”
บอดี้การ์ดขมวดคิ้วพลางพูดว่า “พวกเราจะเคลียร์พื้นที่แล้ว!”
พนักงานออฟฟิศคนนั้นแทบจะโมโหจนขำ “พวกคุณจะเคลียร์พื้นที่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมด้วย? ผมต้องหลบให้ด้วยหรือไง?”
“ใช่ นายต้องหลบ!”
พวกแฟนคลับเห็นบอดี้การ์ดของพี่ชายกำลังเคลียร์พื้นที่ พอมีบางคนไม่ยอมให้ความร่วมมือ ก็รีบเข้ามารุมล้อมทันที
“จะรีบไปไม่ได้หรือไง?! ไม่รู้หรือไงว่าที่นี่เป็นงานพบปะแฟนคลับของพี่ชาย? นายก็ไม่ใช่แฟนคลับ เป็นอะไรหรือเปล่า แค่อาหารคำเดียวจะหวงอะไรนักหนา?”
“นั่นสิ! อยากกินก็ห่อกลับไปกินที่บ้าน พี่ชายไม่ได้มาที่นี่บ่อย ๆ นะ!”