ฝีมือขับรถเป็นไงบ้าง?
ใบหน้าสวยของซ่างกวนซูฉีชะงักไปเล็กน้อย ยังตั้งตัวไม่ทัน
แต่อีกไม่นานสีหน้าเธอก็เปลี่ยนไป โกรธอายพลางตวาด: "ฉันไม่มีเวลามาเล่นลิ้นกับนาย! จะขึ้นรถก็ขึ้น ไม่งั้นก็ไสหัวไป!"
ตอนนี้เธอค่อนข้างหัวเสียแล้ว!
อย่าว่าแต่หลิวเจียงเล็ก ๆ ที่นี่เลย
ต่อให้เป็นเมืองหยินซวง ก็ยังไม่เคยมีใครกล้ามาแซวเธอแบบนี้!
พวกที่กล้าทำท่าทางกะล่อนใส่เธอ โดนเธอเตะตัดรากไปนานแล้ว!
ไอ้หมอนี่ตรงหน้า ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำจริง ๆ
ดูตอนนี้ก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คนดี!
เพิ่งขึ้นรถก็ถามเรื่องฝีมือขับรถ คนแบบนี้น่ะ ยังจะมาคิดขับรถของคุณหนูอีกเหรอ?
ชาติหน้าเถอะ!
ซ่างกวนซูฉีจ้องเขม็งใส่หลี่หย่วนเต้า เงียบ ๆ กัดฟันกรอด อยากยกเท้าถีบหลี่หย่วนเต้าให้กระเด็นออกไปสุด ๆ
แต่พอคิดถึงคำที่ปู่กำชับหนักหนาในโทรศัพท์ เธอก็ฝืนข่มใจไว้
ส่วนหลี่หย่วนเต้ากลับมองอีกฝ่ายด้วยความฉงน
คนที่จวินจ้านเทียนส่งมา มีท่าทีแบบนี้น่ะเหรอ?
"นายขับรถไม่ไหว ก็อย่าฝืนมารับฉันเลย!"
"ไอ้เฒ่าจวินจ้านเทียนนี่ก็ไม่รู้คิดอะไรอยู่!"
หลี่หย่วนเต้าถอนหายใจ พูด
"นาย... นายนี่ไร้มารยาทจริง ๆ!"
"นามของท่านปู่จวิน มีหรือที่นายจะเอ่ยออกมาได้?"
ซ่างกวนซูฉีจ้องหลี่หย่วนเต้า พูดอย่างหัวเสีย
หลี่หย่วนเต้าส่ายหน้าอย่างจนใจ: "นอกจากจะขับรถไม่ค่อยเก่งแล้ว ดูท่าหัวสมองก็ไม่ค่อยดีเสียด้วย แต่ขับรถน่ะฝึกได้ ส่วนสมองนี่เกิดมาก็เป็นแบบนี้ รักษาไม่ได้แล้ว!"
"นาย..."
ซ่างกวนซูฉีโกรธจนหน้าอกกระเพื่อมแรง ตาพลุ่งพล่านด้วยเปลวโทสะ
เธอคิดไม่ถึงว่าหลี่หย่วนเต้าจะซ้ำแล้วซ้ำอีกที่มาหยอกเย้าพาลเกี้ยวกับเธอ