บทที่ 30 สำนักเสื้อเหล็ก
“ดูเหมือนช่วงก่อนข้าสะสมค่าประสบการณ์ในบ่อไว้ไม่น้อย บวกกับค่าประสบการณ์ที่อู๋เชวียกับพวกนั้นมอบให้ จึงทำให้ข้าเลื่อนระดับขึ้นสามขั้นรวด”
หยางหลิงไม่แสดงอาการใด ๆ แล้วเก็บแผงคุณลักษณะกลับไป
หัวหน้ามือปราบหลินยิ้มบาง ๆ แล้วกล่าวว่า “ในเมื่อเจ้าเป็นมือปราบแล้ว มีบางเรื่องที่ข้าต้องชี้แจงกับเจ้า”
“เชิญหัวหน้ากล่าวได้เลย”
หยางหลิงรีบประสานหมัดคารวะ
“มือปราบพวกเราสังกัดสำนักเสื้อเหล็ก”
“เจ้ารู้จักสำนักเสื้อเหล็กใช่ไหม?”
“บัญชีดำก็เป็นสิ่งที่เหล่าผู้ใหญ่แห่งสำนักเสื้อเหล็กจัดทำขึ้น”
บนใบหน้าของหัวหน้ามือปราบหลินปรากฏแววเคารพนอบน้อม สายตาเผลอมองไปยังทิศทางหนึ่งโดยไม่รู้ตัว
“ในราชวงศ์จ้าวของเรา แม้สำนักเสื้อเหล็กจะอยู่ใต้หกกรม แต่ขอบเขตอำนาจหน้าที่กลับกว้างขวางไม่น้อย ทั้งหมดนี้ล้วนต้องอาศัยความสามารถอันล้ำเลิศของประมุขสำนักเรา
เมืองหลวงประจำเขตและอำเภอต่าง ๆ ทั่วราชวงศ์จ้าว ตราบใดที่มีผู้ใดละเมิดกฎหมายและก่อความวุ่นวาย ล้วนอยู่ในความดูแลของสำนักเสื้อเหล็กทั้งสิ้น”
สำนักเสื้อเหล็กหรือ?
นี่เป็นครั้งแรกที่หยางหลิงได้ยินชื่อหน่วยงานนี้
ดูท่าระบบมือปราบของราชวงศ์จ้าวจะแตกต่างจากที่เขาคิดไว้
“ที่ข้าพูดถึงยังรวมถึงสำนักใหญ่ทั้งหลายด้วย อย่างเช่นสำนักเสียนเหอ”
หัวหน้ามือปราบหลินกล่าวพร้อมรอยยิ้มที่แฝงความหมายลึกซึ้ง
เขาหยุดไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อ “แน่นอนว่าพวกเจ้าเป็นเพียงมือปราบธรรมดา อย่างข้าเองก็เป็นเพียงมือปราบเสื้อเหล็กชั้นเก้าเท่านั้น”
“เรื่องของสำนักต่าง ๆ ซับซ้อนเกินไป ข้าไม่อยากยุ่ง และไม่มีความสามารถจะเข้าไปยุ่ง เรื่องทั้งหลายก็ทำเป็นหลับตาข้างหนึ่ง ลืมตาข้างหนึ่ง ปล่อยให้ผ่านไปก็พอ”
“มือปราบเสื้อเหล็กชั้นเก้าหรือ?”
สีหน้าของหยางหลิงแปลกไปเล็กน้อย
เช่นนั้นมือปราบก็ยังมีเส้นทางเลื่อนขั้นด้วยหรือ?