ระบบดีเลย์สองปีครึ่ง ผมกลายเป็นผู้ถือหุ้นระดับโลก

ตอนที่ 50 พวกแกเก่งนักก็ไปเองสิ

7 นาที· 1.6K คำ

ในห้องประชุมคณะกรรมการบริษัทสำนักงานใหญ่หัวหน่าซื่อ เจิ้งกั๋วเฉียงเพิ่งจะนั่งลง เอกสารแจ้งเตือนการรับลูกค้าของเป่ยเฉิน แคปิตอลก็ถูกสาดใส่หน้าของเขา

"แกอธิบายให้ฉันฟังหน่อย"

ประธานกรรมการเจ้าหมิงซานชี้ไปที่รายชื่อท้ายเอกสาร สีหน้าเคร่งเครียด

"ทำไมเป่ยเฉินถึงระบุชื่อแกเป็นพิเศษ แล้วชื่อหัวหน่าซื่อยังไปอยู่ต่อจากแกอีก?"

"บริษัทที่มีรายได้ปีละหลายหมื่นล้านบาท ตอนนี้เพราะผู้ช่วยฝ่ายจัดซื้อคนเดียว ถึงกับถูกถอดออกจากรายชื่อชิปและช่องทางธุรกิจต่อไปด้วยกันเลย"

"แกเป็นคนของหัวหน่าซื่อ หรือว่าหัวหน่าซื่อเป็นลูกน้องของแกกันแน่?"

ในห้องประชุมไม่มีใครกล้าพูดอะไร

เหงื่อเริ่มผุดขึ้นที่หน้าผากของเจิ้งกั๋วเฉียง

"ประธานกรรมการ นี่เป่ยเฉินเขาแก้แค้น พวกเราแค่อยากให้เขาเปิดช่องทางอย่างเปิดเผย เพื่อแก้ปัญหาการขาดแคลนชิปของอุตสาหกรรม"

"แค่?"

เจ้าหมิงซานเปิดบันทึกการประชุม

"เทศบาลเสนอให้เจรจาสัญญาซื้อขายตามปกติ แกปฏิเสธ เป่ยเฉินให้แกส่งแบบ อะไร จำนวน และกำหนดส่ง แกก็ปฏิเสธอีก"

"แกไม่ซื้อของ แต่ขอแค่ข้อมูลติดต่อซัพพลายเออร์ของเขา นี่มันเรียกว่าการจัดซื้อเหรอ?"

"แกไปห้างซื้อตู้เย็นสักเครื่อง ยังต้องให้เขาส่งเบอร์โทรศัพท์เจ้าของโรงงานตู้เย็นมาให้แกอีกเหรอ?"

เจิ้งกั๋วเฉียงอ้าปากจะพูด

"ตอนนั้นเวลามันเร่งรีบ ต้องประสานกำลังการผลิตกับหลายบริษัทพร้อมกัน"

"ใครสั่งให้แกเป็นหัวเรือ?"

เจ้าหมิงซานจ้องหน้าเขา

"กลุ่มตระกูลฉินเคยติดต่อแกไหม?"

เจิ้งกั๋วเฉียงเงียบ

ความเงียบนั้น ทำให้สีหน้าของกรรมการหลายคนในห้องเปลี่ยนไปทันที

พวกเขาไม่รังเกียจที่เจิ้งกั๋วเฉียงจะพยายามหาชิปให้หัวหน่าซื่อ แต่พวกเขารับไม่ได้ที่เขาจะใช้บริษัทรถยนต์ที่มีอนาคตสดใส เป็นเครื่องมือให้กลุ่มตระกูลฉินใช้ต่อสู้กับเป่ยเฉิน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป