เรือนวิปริต

ตอนที่ 32 [หมู่บ้านฉีอวี่] เปิดโปง

7 นาที· 1.5K คำ

เสียงกรีดร้องอันน่าเวทนาของถังเจียวดังก้องตลอดทั้งคืน

แต่ไม่มีใครกล้าออกไปดู

ไม่มีใครรู้ว่าในห้องนั้นเธอต้องพบเจอกับอะไร

จนกระทั่งรุ่งเช้า แสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาในบ้านพัก ขจัดไอเย็นเยียบไปทั่วทั้งตึก มือใหม่ที่ถูกถังเจียวพาเข้ามาในประตูเลือดจึงกล้าเปิดประตูห้องของถังเจียวอย่างระมัดระวัง เพื่อตรวจดูสภาพของเธอ

แต่ดูไปก็ไม่เป็นไรหรอก ใช่ไหม? เพียงเพราะเหลือบไปมองข้างในแวบเดียว เด็กสาวมือใหม่คนนั้นกลับตกใจจนปัสสาวะราดในทันที!

โดยทั่วไปแล้ว จิตใจของผู้ใหญ่มีแนวป้องกันในระดับหนึ่ง เมื่อพบเจอเรื่องน่าสะพรึงกลัวและพิกลพิสดารเช่นนี้ แม้จะทิ้งบาดแผลทางใจไปอีกนาน แต่ก็มีน้อยครั้งนักที่จะต้องตกใจจนควบคุมตัวเองไม่ได้

แต่ก็มีข้อยกเว้นสำหรับบางคน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนเช้า ขณะที่เบ่งปัสสาวะอั้นไว้

เสียงร้องโหยหวนของเด็กสาวคนนี้ดึงดูดทุกคนให้มาที่หน้าประตูห้องของถังเจียว

พวกเขาแอบมองเข้าไปข้างในอย่างระมัดระวัง พบว่าถังเจียวนอนอยู่บนพื้น ร่างกายบิดเบี้ยว พื้นเต็มไปด้วยเศษเนื้อและเลือด เธอไม่เหลือสภาพความเป็นคนอีกแล้ว…

“เมื่อคืนพวกคุณได้ยินเสียงร้องของเธอไหม?”

ชายแว่นถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

ไป๋เซียวเซียวมองศพของถังเจียวบนพื้น ในแววตาไม่มีความสงสารอยู่เลย

“เธอร้องดังขนาดนั้น ก็ต้องได้ยินกันอยู่แล้ว”

“แล้ว… แล้วทำไมไม่มีใครไปช่วยเธอเลย?”

“แล้วคุณได้ยิน ทำไมไม่ไปช่วยเธอล่ะ?”

“ฉัน ฉันไม่กล้า พวกเราล้วนเป็นมือใหม่ ไม่มีเครื่องมืออะไรสำหรับเอาชีวิตรอดติดตัว…”

ไป๋เซียวเซียวหัวเราะเยาะ:

“เครื่องมือเอาชีวิตรอดน่ะมีค่ามาก วัตถุภูติผีที่นำออกมาจากประตูเลือดทุกชิ้น ไม่ว่าจะมีฤทธิ์รุนแรงหรือไม่ ต่างก็จำกัดจำนวนครั้งในการใช้ และไม่มีทางเกินสามครั้งเด็ดขาด!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป