ตั้งแต่ชายชราหยิบกระถางธูปออกมา สายตาของหลินฮ่าวก็จับจ้องอยู่ที่มันไม่วางตา เพราะของชิ้นนี้โด่งดังมากในยุคหลังพอ ๆ กับชามลายครามใบเล็กก่อนหน้านี้ ทั้งคู่เป็นของที่ประมูลได้ราคาสูงถึงหลักร้อยล้าน แม้ชาติที่แล้วหลินฮ่าวจะเป็นคนเก็บตัวอยู่บ้าน แต่เขาก็เคยฝันว่าจะร่ำรวยชั่วข้ามคืนอยู่พักหนึ่ง ของเก่าโบราณที่มีชื่อเสียงพื้นฐานจึงพอรู้จักอยู่บ้าง แถมยังเคยตั้งใจศึกษาอยู่ช่วงหนึ่งด้วย ทว่าเพราะของเลียนแบบกับของปลอมมีมากมาย เขาเสียค่าเรียนรู้ไปหลายพันหยวนแล้วก็เลิกสนใจไป
เพราะอย่างนั้นเมื่อครู่เขาถึงพอดูออกว่าชามใบนั้นมีเค้าอะไรอยู่บ้าง ใช่แล้ว กระถางธูปที่ชายชราหยิบออกมาเมื่อครู่คือกระถางธูปเซวียนเต๋ออันเลื่องชื่อแห่งราชวงศ์หมิง
หลินฮ่าวไม่สนใจอย่างอื่น รีบหยิบขึ้นมาดูทันที เมื่อพลิกก้นขึ้นมาก็เห็นอักษรลายมือบรรจงว่า “สร้างในรัชศกเซวียนเต๋อ” โครงสร้างเป็นระเบียบ ตัวอักษรเรียบร้อย
เมื่อยืนยันได้ว่าไม่ใช่ของเลียนแบบที่มีอยู่เกลื่อนในยุคหลัง ซึ่งมักประทับข้อความว่า “สร้างในรัชศกเซวียนเต๋อแห่งราชวงศ์หมิง” เขาจึงค่อย ๆ พินิจพิเคราะห์อย่างละเอียด
กระถางใบนี้มีปากผาย ขอบกลม คอสั้นและเรียว ลำตัวกลมป้อมแบน ขาตันทรงกรวยทู่สามขา ขอบปากมีหูหิ้วรูปสะพาน สีสันซ่อนอยู่ภายใน สะท้อนประกายแปลกตาอันหม่นเรือง ดูเปล่งปลั่งเป็นธรรมชาติและนุ่มนวล ผิวสีทองหนาเป็นพิเศษ อมเหลืองเจือขาว สีสันกลมกลืนอยู่ในเนื้อวัสดุ เปล่งประกายพิสดารจากความหม่นมัว ราวกับผิวเนียนละเอียดนุ่มลื่นของหญิงงาม ชวนให้ลูบไล้
หลินฮ่าวตื่นเต้นจนแทบเก็บอาการไม่อยู่ นี่เป็นกระถางธูปเซวียนเต๋อของแท้! เขากำมันไว้แน่น ชื่อเสียงของมันในยุคหลังโด่งดังมากจริง ๆ จนตอนนี้เขาไม่อาจรักษาท่าทีสุขุมไว้ได้