ตอนนี้อากาศยังร้อนอบอ้าวอยู่ ปากตรอกจึงเต็มไปด้วยลุงป้านั่งพักรับลมหลังมื้อเย็น บางคนก็ถือม้านั่งพับเตรียมเล่นหมากรุกกัน
โชคดีที่บ้านของหลินฮ่าวอยู่ไม่ไกลจากทะเลสาบโห่วไห่ เดินเล่นไม่กี่นาทีก็ถึงแล้ว อาจเป็นเพราะฝนตกน้อย ระดับน้ำในทะเลสาบโห่วไห่จึงลดลงไปมาก หลินฮ่าวสังเกตเห็นว่าตอนนี้มีลุงหลายคนกำลังตกปลาอยู่
ชาติที่แล้วการตกปลาก็เป็นหนึ่งในงานอดิเรกของหลินฮ่าวเหมือนกัน เขาเคยจ่ายค่าเรียนรู้ไปไม่น้อย ปลาได้ไม่กี่ตัว แต่ซื้อคันเบ็ดมาไม่น้อย ทั้งคันชิงหลิว คันทะเล และคันเบ็ดเหยื่อปลอม พอเห็นคนกำลังตกปลา เขาจึงเดินเข้าไปดูทันที
ลุงที่อยู่ใกล้ที่สุดอายุน่าจะเกิน 60 ปี สวมเสื้อกล้ามสีขาวกับกางเกงขาสั้น แต่มีอุปกรณ์ตกปลาอยู่ไม่น้อย มองเข้าไปในลังไม้ก็เห็นคันเบ็ดอีกอย่างน้อย 4-5 คัน ข้าง ๆ มีสวิงตักปลาและถังใบหนึ่ง พอเดินเข้าไปดู ในนั้นมีปลาเล็กอยู่ประปราย ดูคล้ายปลาคาร์ปตัวเล็ก ๆ หนักราว 2-3 ขีด
ปลาคาร์ปตัวเล็กขนาดนี้มีก้างเยอะ แถมเนื้อน้อย หลินฮ่าวจึงได้แต่ส่ายหน้า เขากวาดญาณออกไปโดยไม่รู้ตัว แล้วพบว่าญาณสามารถมองทะลุผิวน้ำลงไปเห็นสภาพใต้น้ำได้ แต่หยั่งลึกลงไปได้แค่ 10 เมตร และมีระยะครอบคลุมเพียง 10 เมตรเท่านั้น คงเป็นเพราะน้ำขวางอยู่
หลินฮ่าวเคยลองแล้วว่า เมื่อญาณสแกนเจอสิ่งกีดขวาง โดยเฉพาะกำแพง ระยะที่สแกนได้ก็จะสั้นลงเช่นกัน
ยิ่งระยะไกลเท่าไร การควบคุมพลังเพื่อเก็บสิ่งของเข้าไปในมิติก็ยิ่งยากขึ้นเท่านั้น
ญาณของเขาบอกว่าเบื้องหน้าจุดตกปลาของชายชราแทบไม่มีปลาเลย มีแต่ปลาตัวเล็กสารพัดชนิดว่ายวนอยู่รอบเหยื่อ พวกมันกินไม่ถึง ได้แต่แทะเหยื่อที่เป็น《ไส้เดือน》