พอคิดได้ว่าจะทำแบบนี้ เขาก็นึกถึงแท่งเงินในมิติขึ้นมา แท่งเงินพวกนี้ขายออกยากจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นยุคนี้หรือยุคหลัง ก็ไม่ได้มีมูลค่าอะไรนัก
ในยุคหลังดูเหมือนเงินหนึ่งกรัมจะมีราคาแค่ไม่กี่หยวน แม้ที่นี่จะมีแท่งเงินอยู่สามหีบ หีบละ 500 ชั่ง คิดตามราคายุคหลังที่กรัมละ 8 หยวน ก็ได้แค่ 6 ล้านหยวนเท่านั้น บางทีหีบที่ใส่แท่งเงินพวกนี้อาจยังมีราคาแพงกว่าเสียอีก
หลินฮ่าวนอนคิดอยู่บนเตียง จู่ ๆ ก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา ในเมื่อมิติต้องกลืนกินทองคำเพื่อขยายขนาด และกลืนกินหยกเพื่อสร้างน้ำวิเศษ แล้วเงินจะถูกมิติกลืนกินได้เหมือนกันไหมนะ?
ดูเหมือนตั้งแต่ได้สมบัติมา เขาจะสนใจแต่ทองคำกับหยกมาตลอด ยังไม่เคยลองหาเงินมาใส่มิติดูเลย
คิดแล้วก็ทำ เขาไม่เปิดไฟ เพราะถึงอย่างไรก็มีญาณอยู่แล้ว จะเปิดหรือไม่เปิดไฟก็ไม่ต่างกัน เขานำหีบแท่งเงินออกมาจากมิติ เปิดหีบแล้วเก็บเข้าไปในมิติอีกครั้งทันที
พอจิตสำนึกเข้าสู่มิติ ความรู้สึกอยากกลืนกินแบบนั้นก็ส่งผ่านมาอีกครั้ง
หลินฮ่าวอดดีใจไม่ได้ เมื่ออนุญาตให้กลืนกิน ทันใดนั้นมิติก็เดือดพล่านขึ้นมา ราวกับมีคนราดน้ำมันลงในน้ำ
เดิมทีบริเวณน้ำพุวิญญาณอยู่ตรงกลางมิติ แต่ตอนนี้กลับเหมือนถูกย้ายตำแหน่งไปอยู่ริมด้านหนึ่ง ส่วนมิติอยู่ทางซ้ายของน้ำพุวิญญาณ ขณะที่ทางขวาปรากฏผืนดินขึ้นมาทีละแปลง อยู่ติดกับน้ำพุวิญญาณพอดี
น้ำพุวิญญาณดูเหมือนแนวกั้น แบ่งมิติออกเป็นสองฝั่ง แต่พื้นที่กลับเพิ่มขึ้นมาก มีที่ดินปรากฏขึ้นถึง 5 หมู่ แถมยังเป็นดินดำที่อุดมสมบูรณ์มาก