วันต่อมา หลังจากหลินฮ่าวตื่นจากฝัน เขาก็รีบส่งจิตเข้าไปในมิติเป็นอย่างแรก เพื่อดูว่าต้นมันเทศเป็นอย่างไรบ้าง แม้เวลาข้างนอกจะผ่านไปเพียงไม่กี่ชั่วโมง แต่ในมิติน่าจะผ่านไปหลายวันแล้ว ตอนนี้ต้นกล้าบางต้นเริ่มงอกแล้ว
ดูท่าจะไม่ใช่ความฝัน มิติปลูกพืชได้จริง ๆ แบบนี้ต่อไปขอแค่ไม่ทำอะไรให้ตัวเองลำบาก อย่างไรก็ไม่อดตายแน่
เพียงแต่ตอนนี้มีเมล็ดพันธุ์ไม่มาก ดูท่าคงต้องหาเวลาหาเมล็ดพันธุ์อย่างอื่นมาเพิ่ม อีกทั้งยังรู้วิธีเพิ่มแปลงปลูกแล้วด้วย ตอนนี้หาเงินหยวนเงินหยวนเงินได้ไม่ง่าย แต่ถ้าเป็นยุคหลังจากนี้ เรื่องนั้นคงง่ายดายมาก
เอาไว้แค่นี้ก่อน กินให้อิ่มท้องแล้วค่อยว่ากัน
หลินฮ่าวล้างหน้าบ้วนปากเสร็จท่ามกลางเสียงทักทายกับเสียงเด็ก ๆ ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว ในมิติมีหมูสามชั้นตุ๋นอยู่ แต่ไม่มีอาหารหลัก ดูท่าต่อไปคงต้องทำหมั่นโถวกับซาลาเปาเก็บไว้ในมิติบ้างแล้ว
เมื่อแต่งตัวเรียบร้อย เขาก็ยกจักรยานแบบคานคู่รุ่นเก่าออกไป พอถึงปากตรอกก็เจอพี่หวังที่ขายซาลาเปาพอดี พี่หวังเป็นชายร่างเตี้ยล่ำ หน้าตาหยาบกร้าน แต่เป็นคนกลัวเมียเสียจนเมียพูดอะไรเข้าหูก็ทำตาม หลินฮ่าวคนเดิมก็แวะมาอุดหนุนเขาเป็นประจำ ทั้งคู่จึงคุ้นเคยกันดี
ยังไม่ทันถึงร้าน เสียงแหบห้าวราวกับฆ้องแตกของพี่หวังก็ดังขึ้น «อ้าว น้องหลิน วันนี้เอาเหมือนเดิมใช่ไหม?»
หลินฮ่าวครุ่นคิดเล็กน้อยก็ทบทวนความทรงจำได้ว่า ถ้าหลินฮ่าวคนเดิมตื่นสาย เขาจะไม่ทำอาหารเช้า แต่จะมาซื้อซาลาเปาไส้หมูสองลูกกับนมถั่วเหลืองหนึ่งถ้วยจากพี่หวัง รวมแล้วสองเหมา ไม่ต้องใช้คูปอง
ตอนนี้หมั่นโถวก็ราคาถูก แป้งหนึ่งชั่งราคาแค่สองเหมา บวกคูปองธัญพืชหนึ่งชั่ง ซาลาเปามีไส้เนื้อจึงต้องแพงกว่านิดหน่อย แน่นอนว่าเนื้อที่นี่คงไม่ใช่เนื้อล้วน ๆ ต้องสับกะหล่ำปลีหรือกุยช่ายผสมกับหมู