รู้แล้ว ๆ ไม่อย่างนั้นฉันจะเรียกพวกคุณไว้ทำไมล่ะ?
หลินหยวนยิ้มแล้วพูดว่า “แต่ตอนนี้ฉันก็เหมือนแม่ครัวมือเก่งที่ไม่มีข้าวสาร วัสดุพวกนี้ฉันซื้อไม่ไหวหรอก! เพราะงั้นฉันอยากร่วมมือกับพวกคุณ พวกคุณจัดหาวัสดุมา ส่วนฉันเป็นคนสร้าง พอทำเสร็จแล้วพวกคุณก็รับผิดชอบขาย ฉันขอส่วนแบ่ง 50%”
“ได้!” ซูหยุนเมิ่งตอบโดยไม่ลังเล ราวกับกลัวว่าช้าไปแม้แต่วินาทีเดียวแล้วจะพลาดโอกาส
เงาน้ำแข็งพยักหน้าเช่นกัน “ทางฉันก็ไม่มีปัญหา”
ช่องทางจำหน่ายสร้อยคอปกป้องไม่มีทางมีปัญหาแน่นอน นี่มันแทบจะเป็นการหาเงินฟรีชัด ๆ!
เธอต้องไปปรึกษาคนที่บ้านก่อนหรือเปล่า?
ไม่ต้อง!
ถ้าพลาดโอกาสครั้งนี้ไป นั่นต่างหากถึงจะเป็น “คนบาป” ของตระกูล—เอาเถอะ อาจจะพูดเกินไปหน่อย แต่เงินก้อนนี้หาได้ง่ายจริง ๆ
หลินหยวนส่งรายการวัสดุให้หญิงสาวทั้งสอง “รวบรวมครบแล้วก็ส่งข้อความมาบอกฉัน”
“ได้ค่ะ” หญิงสาวทั้งสองพยักหน้า แล้วรีบติดต่อกลับไปที่บ้านทันที
การรับซื้อวัสดุเหล่านี้ต้องใช้เงินอย่างน้อยหนึ่งร้อยล้าน พวกเธอไม่มีเงินมากขนาดนั้น จึงต้องอาศัยกำลังของทางบ้าน อีกทั้งวัสดุบางอย่างก็ไม่มีขายบนแพลตฟอร์มซื้อขาย ยิ่งต้องระดมคนที่บ้านให้ช่วยกันจัดหามา
แบ่งผลกำไรไปถึง 50% แบบนี้ หลินหยวนไม่เสียดายหรือ?
แน่นอนว่าไม่
ตอนนี้เขาไม่ต้องทำอะไรเลย แค่รอให้หญิงสาวทั้งสองรวบรวมวัสดุมา จากนั้นก็ลงมือสร้าง เพียงเท่านี้ก็ได้กำไรแล้ว ไม่ต้องแบกรับต้นทุน ไม่มีความเสี่ยง แบบนี้ไม่ดีหรือไง?
ถึงอย่างไรการรวบรวมวัสดุพวกนี้ก็คงไม่ง่ายนัก
หญิงสาวทั้งสองจากไป พวกเธอต้องรีบไปเก็บเลเวล ส่วนหลินหยวนก็เดินออกจากดันเจี้ยนไปพลาง ตรวจดูรางวัลที่ได้รับไปพลาง