หยางทัวลนลานมาก
เขาเห็นหลินหยวนหลอมละลายจนได้เอสเซนส์แกนกลาง จึงเกิดความโลภและยิงธนูซุ่มโจมตีออกมาดอกหนึ่ง
แม้เขาจะมีพรสวรรค์ระดับบี แต่ก็มีเลเวล 47 สวมชุดสำริดทั้งตัว ยิ่งประกอบกับสกิลยิงนิ่งสมาธิแล้ว พลังทำลายของธนูดอกนี้ย่อมไม่อาจดูแคลน
พรสวรรค์ระดับบี “นายธนูเทวะ” — เมื่อโจมตีด้วยอาวุธระยะไกล พลังทำลายเพิ่มขึ้น 60%
แล้วสกิลยิงนิ่งสมาธิล่ะ? ใช้เวลาเล็ง 3 วินาที เพื่อสร้างความเสียหายเท่ากับ 200% ของค่าพละกำลัง
ค่าพละกำลังของเขาคือ 124 แต้ม ธนูดอกนี้จึงสร้างความเสียหายได้ถึง 322 แต้มเต็ม ๆ
ในความคิดของเขา ธนูดอกนี้น่าจะทำให้หลินหยวนบาดเจ็บสาหัสได้
แต่…บ้าชะมัด ดันไม่ทะลวงการ์ด!
สรีระของแกสูงถึงระดับไหนกันแน่?
แย่แล้ว ไปเตะโดนแผ่นเหล็กเข้าให้
ต่อให้ในโลกความจริงจะมีทางการคอยควบคุม ผู้แข็งแกร่งไม่อาจฆ่าคนตามอำเภอใจ แต่หากคนอ่อนแออย่างแกบังอาจล่วงเกินผู้แข็งแกร่ง ก็ย่อมถูกลงโทษเช่นกัน ถึงขั้นถูกลอบสังหารก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ส่วนในเกม อำนาจของทางการเอื้อมไม่ถึง ผู้แข็งแกร่งจึงไม่จำเป็นต้องลังเลเมื่อลงมือฆ่าคน
หยางทัวรีบกล่าวต่อว่า “ชื่อในเกมกับชื่อจริงของผมเหมือนกัน ผมชื่อหยางทัว พ่อเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมหมายเลขสามแห่งเมืองซูเฉิง ส่วนลุงเป็นเจ้าของกลุ่มเทียนหยาง ขอให้เห็นแก่หน้ากันสักหน่อย!”
“นี่เป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดจริง ๆ ครับ”
เพื่อย้ำคำพูดนี้ เขายังหยิบบัตรประจำตัวออกมาให้ดู
หยางทัว เลเวล 47
หยางทัวแห่งตระกูลหยาง!
หลินหยวนอดยิ้มเย็นชาไม่ได้ ช่างบังเอิญจริง ๆ ถึงกับมาเจอกันที่นี่!
ทั้งหยางปิงและหยางฉี สองพี่น้องนั่นไม่ใช่คนดี! สมควรตายทั้งคู่!