ผู้พิทักษ์หุบเหวสวรรค์มาร้อยล้านปี เจ้าจะขุดกระดูกคนในตระกูลข้าหรือ

ตอนที่ 7 ล้วนติดค้างตระกูลกู้!

10 นาที· 2.3K คำ

อีกด้านหนึ่ง

เขตมรรคาไท่ชู สำนักศักดิ์สิทธิ์ไท่ชู อำนาจระดับมหาจักรพรรดิ!

ภายในโถงใหญ่มีคนยืนอยู่เจ็ดถึงแปดคน

ประมุขสำนักศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูกำแผ่นหยกขอความช่วยเหลือในมือ เดินวนไปมาอยู่ภายในโถงใหญ่

แสงวิญญาณบนแผ่นหยกเลือนหายไปกว่าครึ่ง นี่คือร่องรอยที่หลงเหลือหลังส่งข่าวผ่านญาณวิญญาณ แสดงว่าข่าวสารนี้มาถึงได้ครู่ใหญ่แล้ว

「ประมุข เรื่องนี้มิอาจทำได้เด็ดขาด」

ผู้อาวุโสคนหนึ่งก้าวออกมาขวางทางประมุขสำนักศักดิ์สิทธิ์ไท่ชู

「ครั้งนั้นตระกูลกู้มีบุญคุณต่อสำนักศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูของเราจริง แต่ยามนี้มหาจักรพรรดิจากตระกูลหลี่และตระกูลหลินทั้งสองกำลังประชิดเมือง สำนักศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูของเรามีบรรพชนมหาจักรพรรดิเพียงคนเดียว อีกทั้งยังปิดด่านบำเพ็ญอยู่」

「หากประมุขไป แล้วจะเอาอะไรไปต้านพวกเขา?」

ผู้อาวุโสอีกคนกล่าวขึ้นเช่นกัน 「พูดได้ถูกต้อง」

「ต่อให้วันนี้พวกเราทุ่มกำลังทั้งสำนักช่วยตระกูลกู้คลี่คลายวิกฤตครั้งนี้ จนตระกูลมหาจักรพรรดิทั้งสองยอมถอยไปชั่วคราว แล้วหลังจากนั้นเล่า?」

「สิ่งล่อลวงจากกระดูกสูงสุดวางอยู่ตรงหน้า วันนี้ตระกูลหลี่กับตระกูลหลินจากไป พรุ่งนี้ก็ยังมีตระกูลโจว ตระกูลเซียว และตระกูลฉู่」

「ตราบใดที่กระดูกสูงสุดยังไม่ถูกกำจัด ตระกูลกู้ก็ไม่มีวันสงบ」

ผู้อาวุโสอีกคนลูบเครา น้ำเสียงทุ้มต่ำ

「ประมุข ข้าขอกล่าวตามตรง」

「สำนักศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูของเรารู้ก่อนตระกูลหลี่กับตระกูลหลินเสียอีกว่าเด็กหญิงตระกูลกู้ปลุกกระดูกสูงสุดขึ้นมา แต่พวกเราไม่ได้ไปขุดมันออกมา ก็นับว่าทำเต็มที่แล้ว」

「การไปล่วงเกินตระกูลมหาจักรพรรดิถึงสองตระกูลพร้อมกัน ก็ไม่ต่างจากเอาไข่ไปกระทบหิน」

「อีกทั้งตระกูลกู้คงไม่ถึงกับมีอันตรายถึงชีวิต พวกเขาย่อมต้องยอมส่งมอบกระดูกสูงสุด เมื่อตระกูลมหาจักรพรรดิทั้งสองได้ของไปแล้วก็ย่อมถอย ทุกอย่างจะสงบเรียบร้อย」

ประมุขสำนักศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูหยุดฝีเท้า ถอนหายใจหนัก ๆ

เขาก้มมองแผ่นหยกขอความช่วยเหลือในมือ นิ้วลูบขอบแผ่นหยกอยู่นาน

「สิ่งที่พวกเจ้าพูด ข้ารู้ทั้งหมด」

「หากคิดจะไป ข้าคงส่งคนไปตั้งนานแล้ว」

ภายในโถงใหญ่เงียบงันลง

「เพียงแต่...」

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป