อีกด้านหนึ่ง
เขตมรรคาไท่ชู สำนักศักดิ์สิทธิ์ไท่ชู อำนาจระดับมหาจักรพรรดิ!
ภายในโถงใหญ่มีคนยืนอยู่เจ็ดถึงแปดคน
ประมุขสำนักศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูกำแผ่นหยกขอความช่วยเหลือในมือ เดินวนไปมาอยู่ภายในโถงใหญ่
แสงวิญญาณบนแผ่นหยกเลือนหายไปกว่าครึ่ง นี่คือร่องรอยที่หลงเหลือหลังส่งข่าวผ่านญาณวิญญาณ แสดงว่าข่าวสารนี้มาถึงได้ครู่ใหญ่แล้ว
「ประมุข เรื่องนี้มิอาจทำได้เด็ดขาด」
ผู้อาวุโสคนหนึ่งก้าวออกมาขวางทางประมุขสำนักศักดิ์สิทธิ์ไท่ชู
「ครั้งนั้นตระกูลกู้มีบุญคุณต่อสำนักศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูของเราจริง แต่ยามนี้มหาจักรพรรดิจากตระกูลหลี่และตระกูลหลินทั้งสองกำลังประชิดเมือง สำนักศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูของเรามีบรรพชนมหาจักรพรรดิเพียงคนเดียว อีกทั้งยังปิดด่านบำเพ็ญอยู่」
「หากประมุขไป แล้วจะเอาอะไรไปต้านพวกเขา?」
ผู้อาวุโสอีกคนกล่าวขึ้นเช่นกัน 「พูดได้ถูกต้อง」
「ต่อให้วันนี้พวกเราทุ่มกำลังทั้งสำนักช่วยตระกูลกู้คลี่คลายวิกฤตครั้งนี้ จนตระกูลมหาจักรพรรดิทั้งสองยอมถอยไปชั่วคราว แล้วหลังจากนั้นเล่า?」
「สิ่งล่อลวงจากกระดูกสูงสุดวางอยู่ตรงหน้า วันนี้ตระกูลหลี่กับตระกูลหลินจากไป พรุ่งนี้ก็ยังมีตระกูลโจว ตระกูลเซียว และตระกูลฉู่」
「ตราบใดที่กระดูกสูงสุดยังไม่ถูกกำจัด ตระกูลกู้ก็ไม่มีวันสงบ」
ผู้อาวุโสอีกคนลูบเครา น้ำเสียงทุ้มต่ำ
「ประมุข ข้าขอกล่าวตามตรง」
「สำนักศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูของเรารู้ก่อนตระกูลหลี่กับตระกูลหลินเสียอีกว่าเด็กหญิงตระกูลกู้ปลุกกระดูกสูงสุดขึ้นมา แต่พวกเราไม่ได้ไปขุดมันออกมา ก็นับว่าทำเต็มที่แล้ว」
「การไปล่วงเกินตระกูลมหาจักรพรรดิถึงสองตระกูลพร้อมกัน ก็ไม่ต่างจากเอาไข่ไปกระทบหิน」
「อีกทั้งตระกูลกู้คงไม่ถึงกับมีอันตรายถึงชีวิต พวกเขาย่อมต้องยอมส่งมอบกระดูกสูงสุด เมื่อตระกูลมหาจักรพรรดิทั้งสองได้ของไปแล้วก็ย่อมถอย ทุกอย่างจะสงบเรียบร้อย」
ประมุขสำนักศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูหยุดฝีเท้า ถอนหายใจหนัก ๆ
เขาก้มมองแผ่นหยกขอความช่วยเหลือในมือ นิ้วลูบขอบแผ่นหยกอยู่นาน
「สิ่งที่พวกเจ้าพูด ข้ารู้ทั้งหมด」
「หากคิดจะไป ข้าคงส่งคนไปตั้งนานแล้ว」
ภายในโถงใหญ่เงียบงันลง
「เพียงแต่...」