กู้จิ่วอันพยักหน้าโดยไม่ลังเล ก่อนเอ่ยขึ้น
“เป็นเช่นนั้น”
“สำนักพุทธคุ้มพิภพมีฐานะสูงส่งเหนือผู้คนในสามพันแคว้นมรรคา ได้รับความเคารพเลื่อมใสจากผู้คนนับหมื่น”
“ทุก ๆ หลายหมื่นปี สามพันแคว้นมรรคาอาจเกิดเหตุเปลี่ยนแปลงบางอย่างขึ้น กระทั่งมีข่าวลือว่าเมื่อหมื่นปีก่อน ยังเคยมีเผ่ามารรุกราน”
“การรุกรานของเผ่ามารในครั้งนั้น สำนักพุทธคุ้มพิภพเป็นผู้ลงมือขับไล่เผ่ามารจนหมดสิ้น”
“ด้วยเหตุนี้ สำนักพุทธคุ้มพิภพจึงได้รับความเคารพเลื่อมใสจากผู้คนนับหมื่นทั่วทั้งสามพันแคว้นมรรคา ไม่มีผู้ใดไม่รู้จัก ไม่มีผู้ใดไม่เคยได้ยินชื่อ”
“หากผู้บำเพ็ญทั่วไปพบเห็นพระสูงส่งแห่งสำนักพุทธ ก็ต้องคารวะกราบไหว้”
“บางแห่งถึงกับสร้างวัดขึ้นมาเพื่อบูชา”
เมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้ สีหน้าของกู้จิ่วอันก็เจือความซับซ้อนอยู่เล็กน้อย
กู้ฉางเกอฟังจบแล้วพยักหน้า
จากนั้นเขาก็เอ่ยขึ้นในใจ
“เช่นนั้นก็ให้ผู้คนทั้งใต้หล้าได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของสำนักพุทธคุ้มพิภพเสียให้ชัด!”
กล่าวจบ
ชายเสื้อของกู้ฉางเกอก็พลิ้วไหว
เขายกมือทั้งสองขึ้น พลังบำเพ็ญอันมหาศาลพลันโคจรขึ้นอย่างเกรียงไกร
เขาคิดจะฉายความทรงจำของไหวซ่าน พระสูงส่งแห่งสำนักพุทธคุ้มพิภพ ให้ปรากฏไปทั่วทั้งสามพันแคว้นมรรคาโดยตรง!
ในเวลาเดียวกัน
ณ ดินแดนมรรคาอื่น ๆ ในสามพันแคว้นมรรคา
เดิมทีท้องฟ้าปลอดโปร่ง ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลง
ผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วนต่างกำลังฝึกฝน บ้างเดินทาง บ้างหารือกิจธุระอยู่ภายในสำนัก
ทว่าในชั่วขณะนี้เอง
ม่านแสงขนาดมหึมากลับปรากฏขึ้นกลางท้องฟ้าอย่างฉับพลัน